TUCHT - BEWIJS - RECHT OP TEGENSPRAAK - CAMERABEELDEN
De klacht is gericht tegen de tuchtbeslissing die klager heeft gekregen naar aanleiding van een gevecht maar hij ontkent te hebben gevochten. Dit is zichtbaar op de camerabeelden.
Klager betwist de vaststellingen in het RAD en is stellig dat hij niemand heeft geslagen. Hij heeft daarom aan de directie gevraagd om de camerabeelden te bekijken. Uit het verslag van de hoorzitting blijkt niet dat de camerabeelden dan werden getoond. Uit het verweer van de directie blijkt echter dat zij wel de beelden heeft bekeken maar dat de beelden volgens haar onvoldoende duidelijk en te chaotisch zijn om te kunnen vaststellen wie, wat, wanneer gedaan heeft. In casu is het onduidelijk wanneer de directie de camerabeelden heeft geconsulteerd. Het staat wel vast dat klager de vaststellingen in het RAD ten stelligste ontkent en dat hij de camerabeelden wou zien. Dat de directie de camerabeelden wel heeft gezien maar deze niet tegensprekelijk heeft gemaakt aan klager en in de motivering van de tuchtbeslissing niets heeft vermeld over de camerabeelden en de mate waarin deze al dan niet een rol hebben gespeeld, doet de klachtencommissie besluiten tot een schending van de rechten van verdediging van klager. Om deze reden is de klacht gegrond. De klachtencommissie vernietigt de tuchtbeslissing waardoor deze geacht wordt niet te hebben bestaan en er dus geen spoor van mag zijn in het dossier van klager. Bijgevolg komt de gegrondverklaring van de klacht tegemoet aan de vraag van klager tot compensatie. De klachtencommissie kent geen tegemoetkoming toe.
De klacht is gericht tegen de tuchtbeslissing die klager heeft gekregen naar aanleiding van een gevecht maar hij ontkent te hebben gevochten. Dit is zichtbaar op de camerabeelden.
Klager betwist de vaststellingen in het RAD en is stellig dat hij niemand heeft geslagen. Hij heeft daarom aan de directie gevraagd om de camerabeelden te bekijken. Uit het verslag van de hoorzitting blijkt niet dat de camerabeelden dan werden getoond. Uit het verweer van de directie blijkt echter dat zij wel de beelden heeft bekeken maar dat de beelden volgens haar onvoldoende duidelijk en te chaotisch zijn om te kunnen vaststellen wie, wat, wanneer gedaan heeft. In casu is het onduidelijk wanneer de directie de camerabeelden heeft geconsulteerd. Het staat wel vast dat klager de vaststellingen in het RAD ten stelligste ontkent en dat hij de camerabeelden wou zien. Dat de directie de camerabeelden wel heeft gezien maar deze niet tegensprekelijk heeft gemaakt aan klager en in de motivering van de tuchtbeslissing niets heeft vermeld over de camerabeelden en de mate waarin deze al dan niet een rol hebben gespeeld, doet de klachtencommissie besluiten tot een schending van de rechten van verdediging van klager. Om deze reden is de klacht gegrond. De klachtencommissie vernietigt de tuchtbeslissing waardoor deze geacht wordt niet te hebben bestaan en er dus geen spoor van mag zijn in het dossier van klager. Bijgevolg komt de gegrondverklaring van de klacht tegemoet aan de vraag van klager tot compensatie. De klachtencommissie kent geen tegemoetkoming toe.