TUCHT - VERBODEN VOORWERPEN - VERBODEN SUBSTANTIES
De klacht betreft de tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis.
Klager kreeg 21 dagen ATV met toelating tot gemeenschappelijk bezoek omdat hij schuldig werd bevonden aan ‘het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties.
Twee rapporten aan de directeur liggen aan de basis van de tuchtprocedure.
Het eerste rapport betreft een celcontrole. Twee USB-sticks werden gevonden in een broek van klager, en in een blauwe sigarettenschieter. Beide voorwerpen waren niet van celgenoot.
Het tweede rapport betreft opnieuw een celcontrole, in dezelfde cel. Het rapport vermeldt dat klager alleen op cel zit. Er werd in zijn kast met zijn persoonlijke voorwerpen een papiertje gevonden met verdachte groene/bruine substantie.
Het rapport aan de directeur dat aan de basis ligt van de tuchtbeslissing is duidelijk en nauwkeurig. Klager erkent dat de USB-sticks van hem zijn. Hij ontkent eigenaar te zijn van het papiertje met de verdachte substantie.
De directie legt uit waarom ze ervan uitgaat dat de verdachte substantie aan klager toebehoorde:
➔ Klager had geen celgenoot meer ;
➔ Drugs zijn een kostbaar bezit binnen de gevangenis. Het is heel onwaarschijnlijk dat vorige celgenoot dit zou hebben achtergelaten ;
➔ Het werd teruggevonden in de kast met persoonlijke voorwerpen van klager. Indien dit niet van hem was, zou hij dit bij zijn intrek hebben moeten melden. Dat deed hij niet.
Deze uitleg is redelijk en aannemelijk.
Klager kon voor deze tuchtinbreuk maximaal 30 dagen ATV krijgen. Hij kreeg 21 dagen ATV met toelating op gemeenschappelijk bezoek. Dit is een redelijke tuchtsanctie die in verhouding staat tot de gepleegde feiten.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.
De klacht betreft de tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis.
Klager kreeg 21 dagen ATV met toelating tot gemeenschappelijk bezoek omdat hij schuldig werd bevonden aan ‘het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties.
Twee rapporten aan de directeur liggen aan de basis van de tuchtprocedure.
Het eerste rapport betreft een celcontrole. Twee USB-sticks werden gevonden in een broek van klager, en in een blauwe sigarettenschieter. Beide voorwerpen waren niet van celgenoot.
Het tweede rapport betreft opnieuw een celcontrole, in dezelfde cel. Het rapport vermeldt dat klager alleen op cel zit. Er werd in zijn kast met zijn persoonlijke voorwerpen een papiertje gevonden met verdachte groene/bruine substantie.
Het rapport aan de directeur dat aan de basis ligt van de tuchtbeslissing is duidelijk en nauwkeurig. Klager erkent dat de USB-sticks van hem zijn. Hij ontkent eigenaar te zijn van het papiertje met de verdachte substantie.
De directie legt uit waarom ze ervan uitgaat dat de verdachte substantie aan klager toebehoorde:
➔ Klager had geen celgenoot meer ;
➔ Drugs zijn een kostbaar bezit binnen de gevangenis. Het is heel onwaarschijnlijk dat vorige celgenoot dit zou hebben achtergelaten ;
➔ Het werd teruggevonden in de kast met persoonlijke voorwerpen van klager. Indien dit niet van hem was, zou hij dit bij zijn intrek hebben moeten melden. Dat deed hij niet.
Deze uitleg is redelijk en aannemelijk.
Klager kon voor deze tuchtinbreuk maximaal 30 dagen ATV krijgen. Hij kreeg 21 dagen ATV met toelating op gemeenschappelijk bezoek. Dit is een redelijke tuchtsanctie die in verhouding staat tot de gepleegde feiten.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.