TUCHT - TOEREKENBAARHEID
Aangezien de basiswet geen bijzonder bewijsstelsel instelt, kan de directeur voor het bewijs van het tuchtrechtelijk gesanctioneerd feit niet alleen steunen op bekentenissen of vaststaande bewijzen, maar ook op getuigenissen en vermoedens. Bij gebrek aan een regeling van de bewijswaarde komt het de directie toe binnen de grenzen van de redelijkheid de bewijswaarde te beoordelen van de gegevens uit het tuchtdossier om tot een bepaalde overtuiging te komen. In haar onderzoek dient de directie uiteraard steeds de zorgvuldigheidsplicht in acht te nemen. Uit het dossier blijkt dat de klager zijn celgenoot aanduidt als de verantwoordelijke voor de schade. De celgenoot zou naar klager verwijzen. De directie stelt daarom dat klager verantwoordelijk is omdat het tv-abonnement op klager zijn naam staat.
De klachtencommissie volgt deze redenering van de directie niet. Zij ziet geen verband tussen het verantwoordelijk zijn voor beschadiging van de afstandsbediening omwille van het tv-abonnement dat op naam van klager staat. Het gaat louter om een veronderstelling die geen basis vindt in de feiten. Dit blijkt ook uit de motivering van de tuchtbeslissing waarin de directie verondersteld dat klager de afstandsbediening heeft willen afnemen van zijn celgenoot. De klachtencommissie stelt vast dat er nergens in het dossier enige elementen terug te vinden zijn die deze veronderstelling zouden ondersteunen. Aldus had de directie klager niet als schuldige voor de beschadiging kunnen aanwijzen.
De klacht is gegrond.
Aangezien de basiswet geen bijzonder bewijsstelsel instelt, kan de directeur voor het bewijs van het tuchtrechtelijk gesanctioneerd feit niet alleen steunen op bekentenissen of vaststaande bewijzen, maar ook op getuigenissen en vermoedens. Bij gebrek aan een regeling van de bewijswaarde komt het de directie toe binnen de grenzen van de redelijkheid de bewijswaarde te beoordelen van de gegevens uit het tuchtdossier om tot een bepaalde overtuiging te komen. In haar onderzoek dient de directie uiteraard steeds de zorgvuldigheidsplicht in acht te nemen. Uit het dossier blijkt dat de klager zijn celgenoot aanduidt als de verantwoordelijke voor de schade. De celgenoot zou naar klager verwijzen. De directie stelt daarom dat klager verantwoordelijk is omdat het tv-abonnement op klager zijn naam staat.
De klachtencommissie volgt deze redenering van de directie niet. Zij ziet geen verband tussen het verantwoordelijk zijn voor beschadiging van de afstandsbediening omwille van het tv-abonnement dat op naam van klager staat. Het gaat louter om een veronderstelling die geen basis vindt in de feiten. Dit blijkt ook uit de motivering van de tuchtbeslissing waarin de directie verondersteld dat klager de afstandsbediening heeft willen afnemen van zijn celgenoot. De klachtencommissie stelt vast dat er nergens in het dossier enige elementen terug te vinden zijn die deze veronderstelling zouden ondersteunen. Aldus had de directie klager niet als schuldige voor de beschadiging kunnen aanwijzen.
De klacht is gegrond.