TUCHT – VERBODEN VOORWERPEN
Klager dient klacht in tegen een tuchtbeslissing. Hij stelt dat hij opgeroepen werd omdat hij op de wandeling een gsm zou hebben opgeraapt. Klager meent dat bij de naaktfouillering niets gevonden werd. Tijdens de hoorzitting verandert volgens klager de beschuldiging de hele tijd om toch maar een reden te vinden voor een tucht.
De klachtencommissie is van oordeel dat klager geen overtuigende elementen heeft aangevoerd waaruit de klachtencommissie kan afleiden dat het rapport geen correcte weergave zou zijn van de feiten. De feiten die aan klager ten laste worden gelegd, namelijk het oprapen van een voorwerp aan een specifieke plaats op de wandeling, zijn duidelijk en veranderden niet gedurende de tuchtrechtelijke hoorzitting.
De klachtencommissie stelt bovendien vast dat de directie zowel de tuchtrechtelijke inbreuk als de opgelegde tuchtsanctie uitvoerig motiveerde. Uit deze motivering blijkt vooreerst dat de directie verwijst naar een drone die boven de wandeling van vleugel D werd gezien. Daarnaast verwijst de directie naar de individuele beslissing tot fouillering op het lichaam waarbij klager gefouilleerd werd na het zien van de drone boven de wandeling en omdat klager iets had weggelegd of weggenomen in een door de directie bekende verstopplaats. Tenslotte blijkt uit de motivering dat in de verblijfsruimte van klager een mobiele telefoon werd aangetroffen. Klager heeft toegegeven dat deze van hem is. Uit de tuchtrechtelijke hoorzitting blijkt ook dat klager de feiten niet ontkent.
Gelet op het duidelijk opgestelde RAD, waarbij klager door de opsteller uitdrukkelijk geïdentificeerd werd, en gelet op de uitvoerige motivering van de tuchtbeslissing en alle bijgebrachte stukken besluit de klachtencommissie dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.
Klager dient klacht in tegen een tuchtbeslissing. Hij stelt dat hij opgeroepen werd omdat hij op de wandeling een gsm zou hebben opgeraapt. Klager meent dat bij de naaktfouillering niets gevonden werd. Tijdens de hoorzitting verandert volgens klager de beschuldiging de hele tijd om toch maar een reden te vinden voor een tucht.
De klachtencommissie is van oordeel dat klager geen overtuigende elementen heeft aangevoerd waaruit de klachtencommissie kan afleiden dat het rapport geen correcte weergave zou zijn van de feiten. De feiten die aan klager ten laste worden gelegd, namelijk het oprapen van een voorwerp aan een specifieke plaats op de wandeling, zijn duidelijk en veranderden niet gedurende de tuchtrechtelijke hoorzitting.
De klachtencommissie stelt bovendien vast dat de directie zowel de tuchtrechtelijke inbreuk als de opgelegde tuchtsanctie uitvoerig motiveerde. Uit deze motivering blijkt vooreerst dat de directie verwijst naar een drone die boven de wandeling van vleugel D werd gezien. Daarnaast verwijst de directie naar de individuele beslissing tot fouillering op het lichaam waarbij klager gefouilleerd werd na het zien van de drone boven de wandeling en omdat klager iets had weggelegd of weggenomen in een door de directie bekende verstopplaats. Tenslotte blijkt uit de motivering dat in de verblijfsruimte van klager een mobiele telefoon werd aangetroffen. Klager heeft toegegeven dat deze van hem is. Uit de tuchtrechtelijke hoorzitting blijkt ook dat klager de feiten niet ontkent.
Gelet op het duidelijk opgestelde RAD, waarbij klager door de opsteller uitdrukkelijk geïdentificeerd werd, en gelet op de uitvoerige motivering van de tuchtbeslissing en alle bijgebrachte stukken besluit de klachtencommissie dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.