TUCHT - KWALIFICATIE INBREUK - SANCTIE
De directeur heeft zich voor het bewezen zijn van de feiten gebaseerd op de materiële vaststellingen in een RAD dat handelt over camerabeelden van de wandeling de dag voordien. In dit RAD, dat erg summier is, wordt beschreven dat klager een pakje in ontvangst neemt van een medegedetineerde, dit pakje openmaakt en de inhoud ervan in zijn broek steekt.
De directie mág zich baseren op de inhoud van een RAD, doch dient zich in dat geval uiteraard te beperken tot vaststellingen die hierin ook daadwerkelijk gebeuren. Een aantal van de elementen die door de directie werden aangehaald in de motivering van de tuchtbeslissing kunnen er volgens de klachtencommissie niet in teruggevonden worden. Volgens de klachtencommissie ging de directie de grenzen van de redelijkheid te buiten, dit zowel voor wat betreft het bewezen zijn van de feiten (met name de daadwerkelijke omvang ervan) evenals de kwalificatie en sanctie die zij hier vervolgens aan verbond.
Volgens de klachtencommissie kon de directie op basis van het zeer summiere RAD in hoofde van klager enkel besluiten tot het doorgeven van een pakketje (inhoud onbekend) tussen twee gedetineerden. Deze feiten dienen gekwalificeerd te worden als het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen (artikel 130, 2° Basiswet), een inbreuk van de tweede categorie.
Klager kreeg de maximumsanctie van 30 dagen ATV. Ingevolge de noodzakelijke herkwalificatie kan er in hoofde van klager enkel een inbreuk van de tweede categorie weerhouden worden. In geval van een inbreuk van de tweede categorie kan er voor een maximumduur van 15 dagen een afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte worden opgelegd (artikel 132, 3° Basiswet). De klacht is gegrond. De tuchtbeslissing wordt vernietigd. De beslissing van de klachtencommissie treedt in de plaats. De feiten worden geherkwalificeerd en de sanctie wordt bepaald op 15 dagen ATV, waardoor de nog lopende tuchtsanctie onmiddellijk dient te worden stopgezet.
De directeur heeft zich voor het bewezen zijn van de feiten gebaseerd op de materiële vaststellingen in een RAD dat handelt over camerabeelden van de wandeling de dag voordien. In dit RAD, dat erg summier is, wordt beschreven dat klager een pakje in ontvangst neemt van een medegedetineerde, dit pakje openmaakt en de inhoud ervan in zijn broek steekt.
De directie mág zich baseren op de inhoud van een RAD, doch dient zich in dat geval uiteraard te beperken tot vaststellingen die hierin ook daadwerkelijk gebeuren. Een aantal van de elementen die door de directie werden aangehaald in de motivering van de tuchtbeslissing kunnen er volgens de klachtencommissie niet in teruggevonden worden. Volgens de klachtencommissie ging de directie de grenzen van de redelijkheid te buiten, dit zowel voor wat betreft het bewezen zijn van de feiten (met name de daadwerkelijke omvang ervan) evenals de kwalificatie en sanctie die zij hier vervolgens aan verbond.
Volgens de klachtencommissie kon de directie op basis van het zeer summiere RAD in hoofde van klager enkel besluiten tot het doorgeven van een pakketje (inhoud onbekend) tussen twee gedetineerden. Deze feiten dienen gekwalificeerd te worden als het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen (artikel 130, 2° Basiswet), een inbreuk van de tweede categorie.
Klager kreeg de maximumsanctie van 30 dagen ATV. Ingevolge de noodzakelijke herkwalificatie kan er in hoofde van klager enkel een inbreuk van de tweede categorie weerhouden worden. In geval van een inbreuk van de tweede categorie kan er voor een maximumduur van 15 dagen een afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte worden opgelegd (artikel 132, 3° Basiswet). De klacht is gegrond. De tuchtbeslissing wordt vernietigd. De beslissing van de klachtencommissie treedt in de plaats. De feiten worden geherkwalificeerd en de sanctie wordt bepaald op 15 dagen ATV, waardoor de nog lopende tuchtsanctie onmiddellijk dient te worden stopgezet.