KC32/23-0072
Fondée
Compensation
KC - Turnhout
Commission des plaintes
Disciplinaire
TUCHT - KWALIFICATIE INBREUK - MOTIVERING - TEGEMOETKOMING
Volgens de klachtencommissie kon de directie op basis van het RAD redelijkerwijs besluiten dat de feiten van het al roepend op de verwarming staan bewezen zijn. De beambte stelt in het RAD dat klager al meermaals gewaarschuwd werd. Hij maakt ook melding van rapportbriefjes van andere medegedetineerden die zich hieraan storen. Ook de directie stelt ter tuchtzitting “Uw naam werd al veelvuldig genoemd in het kader van lawaaioverlast.” De klachtencommissie wijst erop dat deze elementen weliswaar dienstig zijn ter ondersteuning van het bewijs van de ten laste gelegde feiten (omdat ze beschouwd kunnen worden als getuigenissen en vermoedens), doch dat klager in deze tuchtprocedure enkel gesanctioneerd kan worden voor de feiten die hem ten laste werden gelegd en niet voor eerdere feiten. Indien de directie klager had wensen te bestraffen voor die eerdere (vermeende) feiten, had ze overeenkomstig artikel 144 §3 Basiswet moeten handelen.
De directie kwalificeerde de feiten als het veroorzaken van lawaaihinder die het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoort (artikel 130, 7° Basiswet). Ook voor wat betreft de kwalificatie stelt de klachtencommissie vast dat eerdere (vermeende) feiten mee in ogenschouw worden genomen. Er wordt in de motivering van de inbreuk met name verwezen naar (eerdere) klachten over (nacht)lawaai, hetgeen inderdaad impliceert dat de eerdere (vermeende) feiten het goede verloop van de activiteiten (nachtrust) verstoorden. De directie motiveert daarmee niet in welke zin de in deze tuchtprocedure ten laste gelegde feiten (op de verwarming staan roepen), dewelke weliswaar als lawaaihinder beschouwd kunnen worden, het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoorden. De klachtencommissie acht de kwalificatie dan ook niet afdoende gemotiveerd.
De klacht is gegrond. De tuchtbeslissing wordt vernietigd. Klager krijgt als tegemoetkoming een extra videobezoek.
Volgens de klachtencommissie kon de directie op basis van het RAD redelijkerwijs besluiten dat de feiten van het al roepend op de verwarming staan bewezen zijn. De beambte stelt in het RAD dat klager al meermaals gewaarschuwd werd. Hij maakt ook melding van rapportbriefjes van andere medegedetineerden die zich hieraan storen. Ook de directie stelt ter tuchtzitting “Uw naam werd al veelvuldig genoemd in het kader van lawaaioverlast.” De klachtencommissie wijst erop dat deze elementen weliswaar dienstig zijn ter ondersteuning van het bewijs van de ten laste gelegde feiten (omdat ze beschouwd kunnen worden als getuigenissen en vermoedens), doch dat klager in deze tuchtprocedure enkel gesanctioneerd kan worden voor de feiten die hem ten laste werden gelegd en niet voor eerdere feiten. Indien de directie klager had wensen te bestraffen voor die eerdere (vermeende) feiten, had ze overeenkomstig artikel 144 §3 Basiswet moeten handelen.
De directie kwalificeerde de feiten als het veroorzaken van lawaaihinder die het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoort (artikel 130, 7° Basiswet). Ook voor wat betreft de kwalificatie stelt de klachtencommissie vast dat eerdere (vermeende) feiten mee in ogenschouw worden genomen. Er wordt in de motivering van de inbreuk met name verwezen naar (eerdere) klachten over (nacht)lawaai, hetgeen inderdaad impliceert dat de eerdere (vermeende) feiten het goede verloop van de activiteiten (nachtrust) verstoorden. De directie motiveert daarmee niet in welke zin de in deze tuchtprocedure ten laste gelegde feiten (op de verwarming staan roepen), dewelke weliswaar als lawaaihinder beschouwd kunnen worden, het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoorden. De klachtencommissie acht de kwalificatie dan ook niet afdoende gemotiveerd.
De klacht is gegrond. De tuchtbeslissing wordt vernietigd. Klager krijgt als tegemoetkoming een extra videobezoek.