ORDEMAATREGEL - ARBEID - ONTSLAG - MOTIVERING
In het voorliggend dossier oordeelde de directie dat klager niet langer geschikt was voor het uitoefenen van zijn job als fitnessmonitor, een functie die een zekere mate van vertrouwen vereist, op basis van de aankruising: “Betrokkene wordt niet langer betrouwbaar of veilig geacht om het werk uit te voeren”.
De klachtencommissie benadrukte al talloze keren dat ze de vorm waarin ontslagbeslissingen binnen de PI Turnhout worden opgesteld fundamenteel problematisch vindt. Door het gebruik van het formulier met de twee luiken wordt de specifieke motivering van het ontslag immers grotendeels verstrekt door een personeelslid. Dit wekt de indruk dat het een personeelslid is dat de ontslagbeslissing neemt, waarbij de directie ze louter bekrachtigt. Dit is in strijd met de exclusieve bevoegdheid van de directeur ter zake. Bovendien is het in het voorliggend dossier zelfs onzeker óf het onderste luik wel door de directeur werd ondertekend, nu er geen naam vermeld wordt bij de handtekening.
De formulering “heeft voorbije weekend een RAD en verschillende meldingsverslagen opgelopen” blijkt op basis van het schriftelijk dossier enigszins overdreven. Klager liep op 18/03 één RAD en één meldingsverslag op.
De feiten maken mogelijks de tuchtinbreuk van het zich zonder toelating bevinden in een ruimte buiten de toegestane tijdsperiode of in een ruimte die men niet gerechtigd is te betreden (artikel 130, 4° Basiswet) uit. Het is dan ook onduidelijk waarom er geen tuchtprocedure werd opgestart, waarna na verloop van de tuchtsanctie een beoordeling kon gemaakt worden in verband met de tewerkstelling van klager. Nu vond men de feiten niet zwaarwichtig genoeg om een tuchtprocedure op te starten, doch wel om over te gaan tot het ontslag van klager. Doordat het ontslag van klager een rechtstreeks gevolg was van feiten die eigenlijk een tuchtinbreuk uitmaken, lijkt de ordemaatregel een sanctionerend karakter te hebben, hetgeen onwettig is.
Tot slot stelt de klachtencommissie vast dat het oude standaardformulier waarin een wachttijd van 30 dagen voorzien wordt, nog steeds circuleert.
De klacht is gegrond. De ontslagbeslissing wordt vernietigd.
In het voorliggend dossier oordeelde de directie dat klager niet langer geschikt was voor het uitoefenen van zijn job als fitnessmonitor, een functie die een zekere mate van vertrouwen vereist, op basis van de aankruising: “Betrokkene wordt niet langer betrouwbaar of veilig geacht om het werk uit te voeren”.
De klachtencommissie benadrukte al talloze keren dat ze de vorm waarin ontslagbeslissingen binnen de PI Turnhout worden opgesteld fundamenteel problematisch vindt. Door het gebruik van het formulier met de twee luiken wordt de specifieke motivering van het ontslag immers grotendeels verstrekt door een personeelslid. Dit wekt de indruk dat het een personeelslid is dat de ontslagbeslissing neemt, waarbij de directie ze louter bekrachtigt. Dit is in strijd met de exclusieve bevoegdheid van de directeur ter zake. Bovendien is het in het voorliggend dossier zelfs onzeker óf het onderste luik wel door de directeur werd ondertekend, nu er geen naam vermeld wordt bij de handtekening.
De formulering “heeft voorbije weekend een RAD en verschillende meldingsverslagen opgelopen” blijkt op basis van het schriftelijk dossier enigszins overdreven. Klager liep op 18/03 één RAD en één meldingsverslag op.
De feiten maken mogelijks de tuchtinbreuk van het zich zonder toelating bevinden in een ruimte buiten de toegestane tijdsperiode of in een ruimte die men niet gerechtigd is te betreden (artikel 130, 4° Basiswet) uit. Het is dan ook onduidelijk waarom er geen tuchtprocedure werd opgestart, waarna na verloop van de tuchtsanctie een beoordeling kon gemaakt worden in verband met de tewerkstelling van klager. Nu vond men de feiten niet zwaarwichtig genoeg om een tuchtprocedure op te starten, doch wel om over te gaan tot het ontslag van klager. Doordat het ontslag van klager een rechtstreeks gevolg was van feiten die eigenlijk een tuchtinbreuk uitmaken, lijkt de ordemaatregel een sanctionerend karakter te hebben, hetgeen onwettig is.
Tot slot stelt de klachtencommissie vast dat het oude standaardformulier waarin een wachttijd van 30 dagen voorzien wordt, nog steeds circuleert.
De klacht is gegrond. De ontslagbeslissing wordt vernietigd.