KC21/26-0070

VOORLOPIGE MAATREGEL - TUCHT - TERMIJN

Klager diende klacht in tegen een voorlopige maatregel. De directeur besliste om klager verplicht te laten verblijven in de hem toegewezen verblijfsruimte en uit te sluiten van alle activiteiten op basis van de ernstige en opzettelijke aantasting van de interne veiligheid (artikel 145, §1, eerste lid Basiswet). De klachtencommissie stelt vast dat de directie in de motivering verwijst naar de vermoedelijke ontsnappingspoging. Ze wijst erop dat dit onder de externe veiligheid valt (artikel 2, 10° Basiswet). De klachtencommissie benadrukt dat artikel 145, §1 Basiswet enkel verwijst naar de interne veiligheid. De klachtencommissie leest in de motivering echter ook dat klager hielp bij het oprapen van een losliggende tegel. Dit wijst op deelneming aan de beschadiging en vervreemding van een onroerend goed. De klachtencommissie meent dan ook dat uit de motivering van de voorlopige maatregel voldoende blijkt dat de interne veiligheid werd aangetast. De klachtencommissie oordeelt dat de beslissing tot het opleggen van de voorlopige maatregel van verplicht verblijf in de toegewezen verblijfsruimte en uitsluiting van alle activiteiten in het voorliggend dossier wettig, redelijk en billijk was. De klacht is ongegrond.

Klager diende klacht in tegen een tuchtbeslissing. Klager diende zijn klacht echter al op 15 april 2026 in (hij vermeldt die datum tot tweemaal toe), terwijl de tuchtbeslissing pas op 17 april 2026 werd genomen. De klacht moet worden ingediend uiterlijk de zevende dag na die waarop de gedetineerde kennis heeft gekregen van de beslissing waarover hij zich wenst te beklagen (artikel 150 §5 Basiswet). Gelet op deze bepaling kan de klachtencommissie de klacht niet beschouwen als zijnde correct ingediend tegen de tuchtbeslissing (die op het ogenblik van de indiening van de klacht nog niet genomen was). De klacht is niet-ontvankelijk.