TUCHT - VERBODEN SUBSTANTIES - VERBODEN VOORWERPEN - SANCTIE - PROPORTIONALITEIT
Toen klager binnenkwam van de wandeling, legde hij een pet en een aansteker op de tafel van de metaaldetectieportiek. Onderaan de aansteker kleefde een bruine verdachte substantie. Aangezien klager de aansteker waarop de verboden substantie werd gevonden, zelf op de tafel van de MDP heeft gelegd (hetgeen werd vastgesteld door drie personeelsleden), meent de klachtencommissie dat de directie in redelijkheid en billijkheid kon besluiten tot het bewezen zijn van het bezit van een krachtens de wet verboden substantie, een tuchtinbreuk van eerste categorie.
Op de ochtend van de tuchtrechtelijke hoorzitting, werd nog een RAD opgemaakt. Tijdens een celcontrole werd een Iphone gevonden. Deze zat verstopt in een sok, samen met een witte USB-kabel en het bijhorende blokje. Dit alles was verstopt tussen het scherm en de achterkant van de TV. Wat betreft het bezit van de Iphone, stelt de klachtencommissie vast dat klager voor het eerst in zijn klacht opwerpt dat deze van zijn celgenoot was. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting heeft klager dit niet opgeworpen. De Iphone werd gevonden in het gemeenschappelijk televisietoestel. Dat klager bijgevolg niet op de hoogte was van de aanwezigheid van de gsm, is niet aannemelijk. Het is aannemelijk dat hij minstens op de hoogte was van de aanwezigheid van de gsm op de cel. Daarenboven heeft hij geen enkel initiatief genomen om de directie op een discrete manier in te lichten of om te vragen om een celmutatie. In die zin is er minstens sprake van een deelneming in de zin van artikel 131 van de Basiswet. Dit artikel voorziet dat deelneming aan een tuchtrechtelijke inbreuk wordt gestraft met dezelfde straffen als de tuchtrechtelijke inbreuk zelf.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van 25 dagen ATV voor beide tuchtinbreuken van eerste categorie. Bij samenloop tussen tuchtrechtelijke inbreuken worden de verschillende inbreuken bestraft als één tuchtrechtelijke inbreuk van dezelfde categorie als de zwaarste van de samenlopende tuchtinbreuken. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie kan maximaal dertig dagen ATV opgelegd worden zodat de tuchtsanctie in casu wettig was. De klachtencommissie heeft echter kennisgenomen van het tuchtregister van klager waaruit blijkt dat hij nog maar één voorgaande heeft namelijk verbale en fysieke agressie tegenover een medegedetineerde. Bovendien werd in het RAD niets vermeld over de hoeveelheid van de gevonden verboden substantie hoewel de klachtencommissie meent dat dit niet veel kon zijn aangezien dit onderaan de aansteker plakte. De klachtencommissie is van oordeel dat, rekening houdende met deze elementen, de tuchtsanctie te zwaar is en dus onredelijk is. Om deze redenen is de klacht gedeeltelijk gegrond. De klachtencommissie vernietigt de tuchtbeslissing in de mate waarin de tuchtsanctie op méér dan twintig dagen ATV werd bepaald.
Toen klager binnenkwam van de wandeling, legde hij een pet en een aansteker op de tafel van de metaaldetectieportiek. Onderaan de aansteker kleefde een bruine verdachte substantie. Aangezien klager de aansteker waarop de verboden substantie werd gevonden, zelf op de tafel van de MDP heeft gelegd (hetgeen werd vastgesteld door drie personeelsleden), meent de klachtencommissie dat de directie in redelijkheid en billijkheid kon besluiten tot het bewezen zijn van het bezit van een krachtens de wet verboden substantie, een tuchtinbreuk van eerste categorie.
Op de ochtend van de tuchtrechtelijke hoorzitting, werd nog een RAD opgemaakt. Tijdens een celcontrole werd een Iphone gevonden. Deze zat verstopt in een sok, samen met een witte USB-kabel en het bijhorende blokje. Dit alles was verstopt tussen het scherm en de achterkant van de TV. Wat betreft het bezit van de Iphone, stelt de klachtencommissie vast dat klager voor het eerst in zijn klacht opwerpt dat deze van zijn celgenoot was. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting heeft klager dit niet opgeworpen. De Iphone werd gevonden in het gemeenschappelijk televisietoestel. Dat klager bijgevolg niet op de hoogte was van de aanwezigheid van de gsm, is niet aannemelijk. Het is aannemelijk dat hij minstens op de hoogte was van de aanwezigheid van de gsm op de cel. Daarenboven heeft hij geen enkel initiatief genomen om de directie op een discrete manier in te lichten of om te vragen om een celmutatie. In die zin is er minstens sprake van een deelneming in de zin van artikel 131 van de Basiswet. Dit artikel voorziet dat deelneming aan een tuchtrechtelijke inbreuk wordt gestraft met dezelfde straffen als de tuchtrechtelijke inbreuk zelf.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van 25 dagen ATV voor beide tuchtinbreuken van eerste categorie. Bij samenloop tussen tuchtrechtelijke inbreuken worden de verschillende inbreuken bestraft als één tuchtrechtelijke inbreuk van dezelfde categorie als de zwaarste van de samenlopende tuchtinbreuken. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie kan maximaal dertig dagen ATV opgelegd worden zodat de tuchtsanctie in casu wettig was. De klachtencommissie heeft echter kennisgenomen van het tuchtregister van klager waaruit blijkt dat hij nog maar één voorgaande heeft namelijk verbale en fysieke agressie tegenover een medegedetineerde. Bovendien werd in het RAD niets vermeld over de hoeveelheid van de gevonden verboden substantie hoewel de klachtencommissie meent dat dit niet veel kon zijn aangezien dit onderaan de aansteker plakte. De klachtencommissie is van oordeel dat, rekening houdende met deze elementen, de tuchtsanctie te zwaar is en dus onredelijk is. Om deze redenen is de klacht gedeeltelijk gegrond. De klachtencommissie vernietigt de tuchtbeslissing in de mate waarin de tuchtsanctie op méér dan twintig dagen ATV werd bepaald.