KC20/23-0062
Non fondée
KC - Mechelen
Commission des plaintes
Autre décision directeur
CEL - PROPORTIONALITEIT
De bestreden beslissing is de beslissing om klager op een cel te plaatsen bij een andere gedetineerde terwijl klager meende recht te hebben op het verblijf in een cel alleen op grond van de detentiegarantie waarmee hij werd overgeleverd uit Nederland. Een gedetineerde kan op grond van de Basiswet geen recht laten gelden op het verblijf in een cel alleen. De klachtencommissie stelt daarnaast vast dat de detentiegarantie enkel verwijst naar afmetingen van de verblijfsruimte en niet als zodanig voorziet in een recht om te mogen verblijven in een cel alleen. Gelet op de verklaring van de directie tijdens de zitting over de afmetingen van een cel, werd de detentiegarantie niet geschonden door klager te plaatsen in een cel waar reeds een andere gedetineerde verbleef. Klager maakte ook geen melding dat hij op de grond moest slapen. De klachtencommissie gaat tenslotte na of de beslissing om klager bij een andere gedetineerde op cel te plaatsen, geen situatie creëerde die onverenigbaar was met het verbod op onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen (artikel 3 EVRM). De oppervlakte van de cel waar klager en zijn celgenoot verbleven, bedraagt 10 m². Klager sliep zelf niet op de grond en had elke dag de mogelijkheid om deel te nemen aan de wandeling. Klager moest gedurende twee weken de cel delen. De bovenstaande elementen in rekening gebracht, acht de klachtencommissie de beslissing namens de directie om klager te plaatsen op een cel met een andere gedetineerde, niet onwettig noch onredelijk of onbillijk. De klacht is ongegrond.
De bestreden beslissing is de beslissing om klager op een cel te plaatsen bij een andere gedetineerde terwijl klager meende recht te hebben op het verblijf in een cel alleen op grond van de detentiegarantie waarmee hij werd overgeleverd uit Nederland. Een gedetineerde kan op grond van de Basiswet geen recht laten gelden op het verblijf in een cel alleen. De klachtencommissie stelt daarnaast vast dat de detentiegarantie enkel verwijst naar afmetingen van de verblijfsruimte en niet als zodanig voorziet in een recht om te mogen verblijven in een cel alleen. Gelet op de verklaring van de directie tijdens de zitting over de afmetingen van een cel, werd de detentiegarantie niet geschonden door klager te plaatsen in een cel waar reeds een andere gedetineerde verbleef. Klager maakte ook geen melding dat hij op de grond moest slapen. De klachtencommissie gaat tenslotte na of de beslissing om klager bij een andere gedetineerde op cel te plaatsen, geen situatie creëerde die onverenigbaar was met het verbod op onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen (artikel 3 EVRM). De oppervlakte van de cel waar klager en zijn celgenoot verbleven, bedraagt 10 m². Klager sliep zelf niet op de grond en had elke dag de mogelijkheid om deel te nemen aan de wandeling. Klager moest gedurende twee weken de cel delen. De bovenstaande elementen in rekening gebracht, acht de klachtencommissie de beslissing namens de directie om klager te plaatsen op een cel met een andere gedetineerde, niet onwettig noch onredelijk of onbillijk. De klacht is ongegrond.