TUCHT - BEWIJS
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen. Volgens de vaststellingen in het RAD was klager niet tevreden omdat hij een kleinere waszak had gekregen dan de waszak die hij gewoon is. Hij wou zijn nieuwe waszak niet aannemen, ook niet nadat de sectie fatik aan hem was komen uitleggen dat hij van de kwartierchef zijn grote waszak had moeten inwisselen voor een kleine waszak. Klager begon te roepen en smeet de waszak op de gang. De opsteller van het RAD is naderhand met de kwartierchef opnieuw in gesprek gegaan met klager maar klager begon in discussie te gaan met de kwartierchef en eiste een gesprek met de “echte” kwartierchef en een directielid. Hij wou niet meer in zijn cel en greep uiteindelijk de arm van de kwartierchef vast. Toen er versterking kwam, heeft klager de kwartierchef ook nog geduwd. De klachtencommissie stelt aan de hand van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting vast dat klager de vaststellingen van het personeel ontkent. In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD uitgebreid en gedetailleerd werd opgesteld. Bovendien werd het RAD ook opgemaakt door een beambte en niet door de kwartierchef. Doordat de vaststellingen niet werden gerapporteerd door de kwartierchef, is de klachtencommissie van oordeel dat de vaststellingen objectief zijn en een correcte weergave zijn van de realiteit. De klachtencommissie besluit dat de argumenten van klager niet overtuigen en dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van 21 dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op de ernst van de feiten, namelijk fysiek agressie naar het personeel.
Om deze redenen is de klacht ongegrond. De tuchtbeslissing blijft bestaan.
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen. Volgens de vaststellingen in het RAD was klager niet tevreden omdat hij een kleinere waszak had gekregen dan de waszak die hij gewoon is. Hij wou zijn nieuwe waszak niet aannemen, ook niet nadat de sectie fatik aan hem was komen uitleggen dat hij van de kwartierchef zijn grote waszak had moeten inwisselen voor een kleine waszak. Klager begon te roepen en smeet de waszak op de gang. De opsteller van het RAD is naderhand met de kwartierchef opnieuw in gesprek gegaan met klager maar klager begon in discussie te gaan met de kwartierchef en eiste een gesprek met de “echte” kwartierchef en een directielid. Hij wou niet meer in zijn cel en greep uiteindelijk de arm van de kwartierchef vast. Toen er versterking kwam, heeft klager de kwartierchef ook nog geduwd. De klachtencommissie stelt aan de hand van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting vast dat klager de vaststellingen van het personeel ontkent. In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD uitgebreid en gedetailleerd werd opgesteld. Bovendien werd het RAD ook opgemaakt door een beambte en niet door de kwartierchef. Doordat de vaststellingen niet werden gerapporteerd door de kwartierchef, is de klachtencommissie van oordeel dat de vaststellingen objectief zijn en een correcte weergave zijn van de realiteit. De klachtencommissie besluit dat de argumenten van klager niet overtuigen en dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager. De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van 21 dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie is de wettelijk toegestane maximumsanctie dertig dagen ATV. De tuchtsanctie was dus wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op de ernst van de feiten, namelijk fysiek agressie naar het personeel.
Om deze redenen is de klacht ongegrond. De tuchtbeslissing blijft bestaan.