TUCHT - VERBODEN SUBSTANTIES - GEÏNTERNEERDE - MOTIVERING
Tijdens een fouillering werd bij klager een vierkante blok hasj aangetroffen. Klager werd hiervoor tuchtrechtelijk gesanctioneerd met 30 dagen afzondering de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte (ATV) voor de tuchtinbreuk “het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties”. De tuchtinbreuk is volgens de klachtencommissie duidelijk bewezen, dit werd afdoende gemotiveerd door de directie in haar tuchtbeslissing.
Klager is echter een geïnterneerde. De Basiswet stelt dat een gedetineerde (in dit geval: geïnterneerde) enkel schuldig kan worden verklaard aan de hem ten laste gelegde tuchtinbreuk “wanneer de directeur, op grond van al het bewijsmateriaal waarover hij beschikt, de ten laste feiten bewezen acht en de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht.” Dit houdt concreet onder meer in dat de directie moet nagaan of een gedetineerde wel verantwoordelijk geacht kan worden voor zijn daden. De verantwoordelijkheid voor de feiten, die voor het opleggen van een tuchtsanctie vereist is, ontbreekt mogelijk bij de geïnterneerde gelet op zijn statuut.
Het is aan de directie om te motiveren in haar tuchtbeslissing waarom zij de geïnterneerde, ondanks zijn statuut, toch verantwoordelijk acht voor zijn daden. De klachtencommissie is in dit dossier echter van oordeel dat de directie dit onvoldoende heeft gemotiveerd in haar tuchtbeslissing. De directie haalt geen concrete elementen aan die aantonen dat klager helder en bewust was op het moment van de feiten en dus over vrije wil en oordeelsvermogen beschikte en er bewust voor gekozen heeft de feiten te plegen. Zij verwijst enkel naar het gedrag van klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting. In haar verweer haalt de directie wél argumenten aan waarom klager toerekeningsvatbaar was op het moment zelf. De directie neemt deze argumenten echter niet op in de motivering van de tuchtbeslissing. De klachtencommissie benadrukt dat een achteraf toegevoegde motivering de gebrekkige motivering van de oorspronkelijke beslissing niet kan verhelpen.
De directie heeft haar motiveringsplicht geschonden. De klacht is gegrond.
De klacht is gegrond.
Tijdens een fouillering werd bij klager een vierkante blok hasj aangetroffen. Klager werd hiervoor tuchtrechtelijk gesanctioneerd met 30 dagen afzondering de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte (ATV) voor de tuchtinbreuk “het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties”. De tuchtinbreuk is volgens de klachtencommissie duidelijk bewezen, dit werd afdoende gemotiveerd door de directie in haar tuchtbeslissing.
Klager is echter een geïnterneerde. De Basiswet stelt dat een gedetineerde (in dit geval: geïnterneerde) enkel schuldig kan worden verklaard aan de hem ten laste gelegde tuchtinbreuk “wanneer de directeur, op grond van al het bewijsmateriaal waarover hij beschikt, de ten laste feiten bewezen acht en de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht.” Dit houdt concreet onder meer in dat de directie moet nagaan of een gedetineerde wel verantwoordelijk geacht kan worden voor zijn daden. De verantwoordelijkheid voor de feiten, die voor het opleggen van een tuchtsanctie vereist is, ontbreekt mogelijk bij de geïnterneerde gelet op zijn statuut.
Het is aan de directie om te motiveren in haar tuchtbeslissing waarom zij de geïnterneerde, ondanks zijn statuut, toch verantwoordelijk acht voor zijn daden. De klachtencommissie is in dit dossier echter van oordeel dat de directie dit onvoldoende heeft gemotiveerd in haar tuchtbeslissing. De directie haalt geen concrete elementen aan die aantonen dat klager helder en bewust was op het moment van de feiten en dus over vrije wil en oordeelsvermogen beschikte en er bewust voor gekozen heeft de feiten te plegen. Zij verwijst enkel naar het gedrag van klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting. In haar verweer haalt de directie wél argumenten aan waarom klager toerekeningsvatbaar was op het moment zelf. De directie neemt deze argumenten echter niet op in de motivering van de tuchtbeslissing. De klachtencommissie benadrukt dat een achteraf toegevoegde motivering de gebrekkige motivering van de oorspronkelijke beslissing niet kan verhelpen.
De directie heeft haar motiveringsplicht geschonden. De klacht is gegrond.
De klacht is gegrond.