KC09/25-0406
Fondée
KC - Gent
Commission des plaintes
Autre décision directeur
Disciplinaire
TUCHT - SCHADE - GEINTERNEERDE
De klacht gaat over een tuchtbeslissing en de beslissing van de directie van de gevangenis van Gent tot betaling van een schadevergoeding.
- De tuchtbeslissing
Klager wordt gesanctioneerd met zeven dagen ATV wegens ‘de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen, of de bedreiging daarmee’ en ‘de opzettelijke beschadiging of vernieling van andermans roerende of onroerende goederen, of de bedreiging daarmee’.
De Basiswet stelt dat een gedetineerde (in dit geval: geïnterneerde) enkel schuldig kan worden verklaard aan de hem ten laste gelegde tuchtinbreuk “wanneer de directeur, op grond van al het bewijsmateriaal waarover hij beschikt, de ten laste feiten bewezen acht en de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht.” Gezien klager geïnterneerd is, is er minstens een vermoeden dat zijn handelen (in dit geval vernielingen en beledigingen) het gevolg is van een (psychiatrische) problematiek. Er wordt echter niet aangehaald met welke psychiatrische problemen klager kampte of wat de gevolgen daarvan konden zijn. Het is dan ook een raadsel hoe de directie heeft geoordeeld dat de (psychiatrische) problematiek van klager géén impact op zijn gedrag had.
Aangezien dit echter niet als zodanig terugkwam in de RAD en dus ook niet in de motivering van de tuchtbeslissing, voldoet de motivering van de toerekenbaarheid van de feiten niet aan artikel 144, §6 juncto artikel 8 van de Basiswet.
De tuchtbeslissing voldoet niet aan de wettelijke voorwaarden, waardoor de klacht gegrond is.
De klachtencommissie vernietigt de tuchtbeslissing en draagt de directie op elk spoor ervan uit het tuchtregister van klager te wissen.
De klachtencommissie kent verder geen tegemoetkoming toe, daar deze niet aan haar wordt gevraagd.
- De schadevergoeding
In het voorliggend dossier werd er een bedrag verhaald op klagers individuele rekening, terwijl er geen sprake was van een vrijwillige vergoeding van de schade. Dit wordt ook bevestigd door het braakrapport, waarop genoteerd werd dat klager niet akkoord ging met het betalen van de schade en het bedrag van zijn rekening te laten houden. Klager weigerde het document ook te tekenen. Indien de gedetineerde niet vrijwillig tot betaling van de schadevergoeding overgaat, kan het bedrag van de schadevergoeding zonder toestemming van de gedetineerde ingehouden worden op de geldsommen verschuldigd door de penitentiaire administratie , zoals bijvoorbeeld de inkomsten uit penitentiaire arbeid of het volgen van een opleiding. Het bedrag van de schadevergoeding mag enkel verhaald worden op de individuele rekening van de gedetineerde, indien hij hiermee uitdrukkelijk en schriftelijk heeft ingestemd.
Los van de vraag of klager gelet op de bewindvoering wel of niet bekwaam was het braakrapport te ondertekenen, stelt de klachtencommissie vast dat de directie de procedure voor vergoeding van schade veroorzaakt door gedetineerden aan goederen toebehorend aan de overheid, niet correct gevolgd heeft.
Om deze reden is de klacht gegrond. De bestreden beslissing tot terugbetaling van schade wordt vernietigd. Teneinde de gevolgen van de vernietigde beslissing ongedaan te maken dient het reeds afgehouden bedrag tot terugbetaling van schade (31,50 euro) aan klager terugbetaald te worden.
De klacht gaat over een tuchtbeslissing en de beslissing van de directie van de gevangenis van Gent tot betaling van een schadevergoeding.
- De tuchtbeslissing
Klager wordt gesanctioneerd met zeven dagen ATV wegens ‘de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen, of de bedreiging daarmee’ en ‘de opzettelijke beschadiging of vernieling van andermans roerende of onroerende goederen, of de bedreiging daarmee’.
De Basiswet stelt dat een gedetineerde (in dit geval: geïnterneerde) enkel schuldig kan worden verklaard aan de hem ten laste gelegde tuchtinbreuk “wanneer de directeur, op grond van al het bewijsmateriaal waarover hij beschikt, de ten laste feiten bewezen acht en de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht.” Gezien klager geïnterneerd is, is er minstens een vermoeden dat zijn handelen (in dit geval vernielingen en beledigingen) het gevolg is van een (psychiatrische) problematiek. Er wordt echter niet aangehaald met welke psychiatrische problemen klager kampte of wat de gevolgen daarvan konden zijn. Het is dan ook een raadsel hoe de directie heeft geoordeeld dat de (psychiatrische) problematiek van klager géén impact op zijn gedrag had.
Aangezien dit echter niet als zodanig terugkwam in de RAD en dus ook niet in de motivering van de tuchtbeslissing, voldoet de motivering van de toerekenbaarheid van de feiten niet aan artikel 144, §6 juncto artikel 8 van de Basiswet.
De tuchtbeslissing voldoet niet aan de wettelijke voorwaarden, waardoor de klacht gegrond is.
De klachtencommissie vernietigt de tuchtbeslissing en draagt de directie op elk spoor ervan uit het tuchtregister van klager te wissen.
De klachtencommissie kent verder geen tegemoetkoming toe, daar deze niet aan haar wordt gevraagd.
- De schadevergoeding
In het voorliggend dossier werd er een bedrag verhaald op klagers individuele rekening, terwijl er geen sprake was van een vrijwillige vergoeding van de schade. Dit wordt ook bevestigd door het braakrapport, waarop genoteerd werd dat klager niet akkoord ging met het betalen van de schade en het bedrag van zijn rekening te laten houden. Klager weigerde het document ook te tekenen. Indien de gedetineerde niet vrijwillig tot betaling van de schadevergoeding overgaat, kan het bedrag van de schadevergoeding zonder toestemming van de gedetineerde ingehouden worden op de geldsommen verschuldigd door de penitentiaire administratie , zoals bijvoorbeeld de inkomsten uit penitentiaire arbeid of het volgen van een opleiding. Het bedrag van de schadevergoeding mag enkel verhaald worden op de individuele rekening van de gedetineerde, indien hij hiermee uitdrukkelijk en schriftelijk heeft ingestemd.
Los van de vraag of klager gelet op de bewindvoering wel of niet bekwaam was het braakrapport te ondertekenen, stelt de klachtencommissie vast dat de directie de procedure voor vergoeding van schade veroorzaakt door gedetineerden aan goederen toebehorend aan de overheid, niet correct gevolgd heeft.
Om deze reden is de klacht gegrond. De bestreden beslissing tot terugbetaling van schade wordt vernietigd. Teneinde de gevolgen van de vernietigde beslissing ongedaan te maken dient het reeds afgehouden bedrag tot terugbetaling van schade (31,50 euro) aan klager terugbetaald te worden.