GEÏNTERNEERDE - TUCHT - TOEREKENBAARHEID - MOTIVERING
De aangevochten beslissing betreft in deze zaak een tuchtbeslissing van 28/12/2024. Klager kreeg in voorliggende zaak 7 dagen ATV omdat hij door de directeur schuldig werd bevonden aan: de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen, of de bedreiging daarmee.
Het tuchtregime uit de Basiswet is ook van toepassing op geïnterneerden, gelet op het uitblijven van een specifieke regelgeving van hun interne rechtspositie. De daden die gedetineerden stellen tijdens de uitvoering van hun internering, zoals daden die een tuchtinbreuk kunnen uitmaken, zijn evenwel niet zomaar toerekenbaar aan de geïnterneerde. De verantwoordelijkheid voor de feiten, die voor het opleggen van een tuchtsanctie vereist is, ontbreekt mogelijks bij de geïnterneerde. Wanneer de directeur een tuchtprocedure wenst te voeren en op basis van alle info waarover hij beschikt van mening is dat de te vervolgen persoon verantwoordelijk is voor de door hem gepleegde inbreuken, start hij de procedure op en motiveert hij in de tuchtbeslissing waarom hij de persoon verantwoordelijk acht voor zijn daden (bv. uit het rapport aan de directeur blijkt dat de gedetineerde zeer coherent was op het moment van de gepleegde feiten, een vorig verslag van de PSD-psychiater is nog steeds actueel, enz.).
In haar motivering verwijst de directie enkel maar “op basis van alle beschikbare informatie wordt geconcludeerd dat hij verantwoordelijk is voor de gepleegde inbreuk”. Ze verduidelijkt niet waaruit zijn precies de toerekenbaarheid afleidt. Dat klager nadien alles in een coherent verhaal kan gieten, zegt niet noodzakelijk iets over klager zijn geestestoestand op het moment van de feiten. Dit element is dan ook niet afdoende. De tuchtbeslissing voldoet niet aan de wettelijke voorwaarden, waardoor de klacht gegrond is.
De aangevochten beslissing betreft in deze zaak een tuchtbeslissing van 28/12/2024. Klager kreeg in voorliggende zaak 7 dagen ATV omdat hij door de directeur schuldig werd bevonden aan: de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen, of de bedreiging daarmee.
Het tuchtregime uit de Basiswet is ook van toepassing op geïnterneerden, gelet op het uitblijven van een specifieke regelgeving van hun interne rechtspositie. De daden die gedetineerden stellen tijdens de uitvoering van hun internering, zoals daden die een tuchtinbreuk kunnen uitmaken, zijn evenwel niet zomaar toerekenbaar aan de geïnterneerde. De verantwoordelijkheid voor de feiten, die voor het opleggen van een tuchtsanctie vereist is, ontbreekt mogelijks bij de geïnterneerde. Wanneer de directeur een tuchtprocedure wenst te voeren en op basis van alle info waarover hij beschikt van mening is dat de te vervolgen persoon verantwoordelijk is voor de door hem gepleegde inbreuken, start hij de procedure op en motiveert hij in de tuchtbeslissing waarom hij de persoon verantwoordelijk acht voor zijn daden (bv. uit het rapport aan de directeur blijkt dat de gedetineerde zeer coherent was op het moment van de gepleegde feiten, een vorig verslag van de PSD-psychiater is nog steeds actueel, enz.).
In haar motivering verwijst de directie enkel maar “op basis van alle beschikbare informatie wordt geconcludeerd dat hij verantwoordelijk is voor de gepleegde inbreuk”. Ze verduidelijkt niet waaruit zijn precies de toerekenbaarheid afleidt. Dat klager nadien alles in een coherent verhaal kan gieten, zegt niet noodzakelijk iets over klager zijn geestestoestand op het moment van de feiten. Dit element is dan ook niet afdoende. De tuchtbeslissing voldoet niet aan de wettelijke voorwaarden, waardoor de klacht gegrond is.