TUCHT - VOORLOPIGE MAATREGEL - MOTIVERING
De klacht gaat over de tuchtbeslissing van 17 oktober 2024 van de directie van de gevangenis van Gent.
Klager werd op basis van 2 RAD van 16 oktober 2024 schuldig bevonden aan de tuchtrechtelijke inbreuk “de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen, of de bedreiging daarmee”. Klager kreeg hiervoor een sanctie van 15 dagen ATV, met inbegrip van een voorlopige maatregel die reeds op 16 oktober om 03u10 was beginnen te lopen.
De klachtencommissie acht bewezen dat klager dreigde met de aantasting van de fysieke integriteit van personen. Uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt echter dat de directie klager ook schuldig bevond aan de aantasting van de fysieke integriteit van de celgenoot. Dit blijkt volgens de klachtencommissie niet uit de RAD. Uit het RAD van 16 oktober 2024 blijkt enkel dat de celgenoot dit zo verklaarde, niet dat de beambte zelf een vechtpartij kon vaststellen of zag hoe klager zijn celgenoot zou hebben aangevallen. Klager vermeldde tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting dat hij eerst werd aangevallen. Ook in zijn klacht houdt hij vol dat het om zelfverdediging ging. Uit de motivering blijkt niet of en in welke mate de directie rekening heeft gehouden met deze elementen die klager aanbracht en die de klachtencommissie wel degelijk als tegenindicatie beschouwt. In ieder geval is, in tegenstelling tot hetgeen in de motivering van de tuchtbeslissing staat, nergens
aangetoond dat klager zijn celgenoot een bloedneus heeft geslagen.
In voorliggende zaak besliste een andere gevangenisdirecteur (dan de directeur die het slachtoffer was van de bedreigingen zoals besproken in het tweede RAD) dat een tuchtprocedure werd opgestart en was het ook een andere directeur die de tuchtrechtelijke hoorzitting voerde en de tuchtbeslissing nam. Geen van beide waren een hiërarchisch hogere directeur van de directeur die het slachtoffer was van de tuchtinbreuk. De tuchtbeslissing is daarom onwettig, waardoor ze vernietigd dient te worden.
De klacht gaat over de tuchtbeslissing van 17 oktober 2024 van de directie van de gevangenis van Gent.
Klager werd op basis van 2 RAD van 16 oktober 2024 schuldig bevonden aan de tuchtrechtelijke inbreuk “de opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen, of de bedreiging daarmee”. Klager kreeg hiervoor een sanctie van 15 dagen ATV, met inbegrip van een voorlopige maatregel die reeds op 16 oktober om 03u10 was beginnen te lopen.
De klachtencommissie acht bewezen dat klager dreigde met de aantasting van de fysieke integriteit van personen. Uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt echter dat de directie klager ook schuldig bevond aan de aantasting van de fysieke integriteit van de celgenoot. Dit blijkt volgens de klachtencommissie niet uit de RAD. Uit het RAD van 16 oktober 2024 blijkt enkel dat de celgenoot dit zo verklaarde, niet dat de beambte zelf een vechtpartij kon vaststellen of zag hoe klager zijn celgenoot zou hebben aangevallen. Klager vermeldde tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting dat hij eerst werd aangevallen. Ook in zijn klacht houdt hij vol dat het om zelfverdediging ging. Uit de motivering blijkt niet of en in welke mate de directie rekening heeft gehouden met deze elementen die klager aanbracht en die de klachtencommissie wel degelijk als tegenindicatie beschouwt. In ieder geval is, in tegenstelling tot hetgeen in de motivering van de tuchtbeslissing staat, nergens
aangetoond dat klager zijn celgenoot een bloedneus heeft geslagen.
In voorliggende zaak besliste een andere gevangenisdirecteur (dan de directeur die het slachtoffer was van de bedreigingen zoals besproken in het tweede RAD) dat een tuchtprocedure werd opgestart en was het ook een andere directeur die de tuchtrechtelijke hoorzitting voerde en de tuchtbeslissing nam. Geen van beide waren een hiërarchisch hogere directeur van de directeur die het slachtoffer was van de tuchtinbreuk. De tuchtbeslissing is daarom onwettig, waardoor ze vernietigd dient te worden.