KC09/24-0061
Fondée
KC - Gent
Commission des plaintes
Autre décision directeur
VRIJE TIJD
De klacht gaat over de beslissing van de directie van de gevangenis om fitness als activiteit te schrappen.
De directie betwist niet dat zij de beslissing nam om de fitness af te schaffen. De directie betwist wel de ontvankelijkheid van de klacht, aangezien er geen sprake was van een geïndividualiseerde beslissing van de directeur specifiek ten aanzien van klager, maar een beslissing ten aanzien van alle gedetineerden in de gevangenis. Dat deze beslissing ook een impact heeft op de detentiesituatie van bepaalde andere gedetineerden (die ook gebruik maakten van de fitness) doet niets af aan het feit dat deze beslissing (ook) ten aanzien van klager werd genomen en hij hiertegen – zij het enkel voor wat betreft zijn eigen detentiesituatie – klacht kan indienen. De klacht is ontvankelijk.
In de Basiswet betreffende het gevangeniswezen en de rechtspositie van gedetineerden wordt bepaald dat een gedetineerde recht heeft op lichamelijke oefeningen en sport gedurende ten
minste twee uren in de week én recht op een dagelijkse wandeling of een andere recreatieve activiteit van minstens één uur in de buitenlucht.
Door het schrappen van de fitness kon klager zijn recht op lichamelijke oefeningen en sport enkel nog zeer gedeeltelijk uitoefenen tijdens een deel van de wandeling in het weekend. Het recht op een dagelijkse wandeling en het recht op lichamelijke oefeningen en sport zijn echter cumulatieve rechten. Een gedetineerde heeft recht op ten minste twee uren per week lichamelijke oefeningen en sport én minstens één uur in de buitenlucht onder de vorm van een dagelijkse wandeling of een andere recreatieve activiteit. Door de beslissing van de directie wordt het recht van klager, zoals omschreven in de Basiswet, met andere woorden geschonden. De beslissing van de directie is onwettig. De klacht van klager is dan ook gegrond. De klachtencommissie vernietigt de beslissing waardoor klager niet langer kon deelnemen aan de fitness. Omdat klager ondertussen in vrijheid werd gesteld kent de klachtencommissie verder geen tegemoetkoming toe.
De klacht gaat over de beslissing van de directie van de gevangenis om fitness als activiteit te schrappen.
De directie betwist niet dat zij de beslissing nam om de fitness af te schaffen. De directie betwist wel de ontvankelijkheid van de klacht, aangezien er geen sprake was van een geïndividualiseerde beslissing van de directeur specifiek ten aanzien van klager, maar een beslissing ten aanzien van alle gedetineerden in de gevangenis. Dat deze beslissing ook een impact heeft op de detentiesituatie van bepaalde andere gedetineerden (die ook gebruik maakten van de fitness) doet niets af aan het feit dat deze beslissing (ook) ten aanzien van klager werd genomen en hij hiertegen – zij het enkel voor wat betreft zijn eigen detentiesituatie – klacht kan indienen. De klacht is ontvankelijk.
In de Basiswet betreffende het gevangeniswezen en de rechtspositie van gedetineerden wordt bepaald dat een gedetineerde recht heeft op lichamelijke oefeningen en sport gedurende ten
minste twee uren in de week én recht op een dagelijkse wandeling of een andere recreatieve activiteit van minstens één uur in de buitenlucht.
Door het schrappen van de fitness kon klager zijn recht op lichamelijke oefeningen en sport enkel nog zeer gedeeltelijk uitoefenen tijdens een deel van de wandeling in het weekend. Het recht op een dagelijkse wandeling en het recht op lichamelijke oefeningen en sport zijn echter cumulatieve rechten. Een gedetineerde heeft recht op ten minste twee uren per week lichamelijke oefeningen en sport én minstens één uur in de buitenlucht onder de vorm van een dagelijkse wandeling of een andere recreatieve activiteit. Door de beslissing van de directie wordt het recht van klager, zoals omschreven in de Basiswet, met andere woorden geschonden. De beslissing van de directie is onwettig. De klacht van klager is dan ook gegrond. De klachtencommissie vernietigt de beslissing waardoor klager niet langer kon deelnemen aan de fitness. Omdat klager ondertussen in vrijheid werd gesteld kent de klachtencommissie verder geen tegemoetkoming toe.