KC06/26-0134
Non fondée
KC - Dendermonde
Commission des plaintes
Disciplinaire
TUCHT
Klager dient klacht in tegen een tuchtbeslissing waarbij hij een sanctie kreeg van twintig dagen ATV wegens de opzettelijke aantasting van de psychische integriteit van personen of de bedreiging daarmee, de opzettelijke aantasting van de orde, het beledigen van personen die zich in de gevangenis bevinden en het veroorzaken van lawaaihinder die het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoort.
In eerste instantie meent de klachtencommissie dat de twee RAD’s duidelijk werden opgesteld. Bovendien werden deze ondertekend door verschillende getuigen. De klachtencommissie is ook van oordeel dat klager geen overtuigende elementen heeft aangevoerd waaruit de klachtencommissie kan afleiden dat het rapport geen correcte weergave zou zijn van de feiten. In zijn klacht stelt klager dat hij de tuchtsanctie te zwaar vindt en het mentaal niet aankan, maar hij gaat niet in op de feiten die hebben plaatsgevonden. Uit het tuchtdossier blijkt tenslotte dat klager reeds meermaals werd aangesproken over gelijkaardige feiten. De klachtencommissie besluit hieruit dat klager verschillende kansen heeft gehad om de instructies van het personeel op te volgen, hetgeen hij alsnog heeft nagelaten. Klager gedroeg zich herhaaldelijk verbaal agressief tegenover het personeel en nam tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting eenzelfde houding aan tegenover de directie. De directie heeft bovendien afdoende gemotiveerd waarom de feiten een tuchtrechtelijke inbreuk uitmaakten. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
De tuchtsanctie van twintig dagen ATV was wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het ongepast gedrag van klager en zijn tuchtrechtelijk verleden in verband met het aantasten van de orde en veiligheid binnen de inrichting.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.
Klager dient klacht in tegen een tuchtbeslissing waarbij hij een sanctie kreeg van twintig dagen ATV wegens de opzettelijke aantasting van de psychische integriteit van personen of de bedreiging daarmee, de opzettelijke aantasting van de orde, het beledigen van personen die zich in de gevangenis bevinden en het veroorzaken van lawaaihinder die het goede verloop van de activiteiten van de gevangenis verstoort.
In eerste instantie meent de klachtencommissie dat de twee RAD’s duidelijk werden opgesteld. Bovendien werden deze ondertekend door verschillende getuigen. De klachtencommissie is ook van oordeel dat klager geen overtuigende elementen heeft aangevoerd waaruit de klachtencommissie kan afleiden dat het rapport geen correcte weergave zou zijn van de feiten. In zijn klacht stelt klager dat hij de tuchtsanctie te zwaar vindt en het mentaal niet aankan, maar hij gaat niet in op de feiten die hebben plaatsgevonden. Uit het tuchtdossier blijkt tenslotte dat klager reeds meermaals werd aangesproken over gelijkaardige feiten. De klachtencommissie besluit hieruit dat klager verschillende kansen heeft gehad om de instructies van het personeel op te volgen, hetgeen hij alsnog heeft nagelaten. Klager gedroeg zich herhaaldelijk verbaal agressief tegenover het personeel en nam tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting eenzelfde houding aan tegenover de directie. De directie heeft bovendien afdoende gemotiveerd waarom de feiten een tuchtrechtelijke inbreuk uitmaakten. De klachtencommissie besluit dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
De tuchtsanctie van twintig dagen ATV was wettig. De klachtencommissie is van oordeel dat de sanctie ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het ongepast gedrag van klager en zijn tuchtrechtelijk verleden in verband met het aantasten van de orde en veiligheid binnen de inrichting.
Om deze redenen is de klacht niet gegrond.