KC06/25-0273
Irrecevable
KC - Dendermonde
Commission des plaintes
Pas de décision du directeur
Mesure d'ordre
GEEN BESLISSING DIRECTEUR - BEZOEK - VOORWERPEN
De klachtencommissie heeft de klacht over de kinesist al behandeld onder de dossiers KC06/24-0153 en KC06/25-0081.
Klager brengt geen andere elementen aan die aanduiden dat hier sprake zou zijn van een nieuwe weigering van de directie. De klachtencommissie zal zich dan ook niet opnieuw uitspreken over dit punt. De klacht is niet-ontvankelijk. De klachtencommissie kan de klacht niet opnieuw inhoudelijk beoordelen vermits dat eerder al is gebeurd.
Klager dient een klacht in tegen het feit dat zijn advocaten geen laptop, GSM of smartphone in de gevangenis kunnen binnenbrengen.
De klachtencommissie wijst op de toepasselijke regelgeving. De Ministeriële Omzendbrief nr. 1821 van 30 juli 2020 – Geactualiseerde versie van 26 augustus 2025.
De klachtencommissie stelt vast dat de advocaten van klager conform voormelde regeling nooit in de gevangenis in het bezit van een gsm, smartphone, laptop, tablet of smartwatch kunnen zijn. Er is echter geen sprake van een individuele beslissing genomen door de directie t.a.v. klager. Bijgevolg is er geen sprake van een verzuim of een weigering van de directie om een beslissing te nemen. De klacht is daarom niet-ontvankelijk.
De klacht over de weigering om een Playstation 2 en Playstation 3 binnen te laten brengen, werd reeds door de klachtencommissie behandeld in het dossier KC06/25-0081. De klachtencommissie deed hierover definitief uitspraak in het dossier KC06/25-0081. Indien klager het niet eens was met deze beslissing, diende hij beroep in te stellen bij de beroepscommissie. Op de zitting geeft de advocaat aan dat de klacht uitgebreid wordt tot een PSP. Dit blijkt niet uit het oorspronkelijke klachtenformulier. Indien klager een klacht wenste in te dienen omwille van de weigering van een PSP dan had hij dit via een afzonderlijk klachtenformulier moeten indienen. De klacht blijft dus beperkt tot Playstation 2 en 3.
De klachtencommissie zal zich om deze redenen niet opnieuw uitspreken over voormelde elementen. De klacht is bijgevolg niet-ontvankelijk.
Klager dient klacht in tegen de weigering van het bezoek van zijn toekomstige schoonvader. Uit de IBVR blijkt dat klager wel bezoek kan hebben van bezoekers die onder art.59 §2 van de Basiswet vallen en dit onder de vorm van glasbezoek. De directie van de gevangenis van Nieuw Dendermonde dient dus terug te vallen op de bepalingen van art. 59 §2 van de Basiswet waarbij zij beslist over de toelating aangezien de IBVR dit niet uitsluit.
De directie motiveerde haar weigering enkel op de IBVR en gaf op de zitting aan dat de weigering mede ondersteund is door gebrek aan belang in hoofde van de schoonvader van klager. Aldus geeft de directie hiermee toe dat de weigering niet correct werd gemotiveerd. De klacht is om deze redenen gegrond.
De neef van klager valt onder de categorie van bezoekers bepaalt in artikel 59 §2 van de Basiswet.
De weigeringsbeslissing werd dubbel gemotiveerd. Enerzijds werd geweigerd omwille van veiligheidsredenen en anderzijds werd er gewacht op een advies van de veiligheidsdiensten. Op de zitting van de klachtencommissie werd duidelijk dat de weigering gesteund is op het advies van de veiligheidsdiensten.
De beperkte en tegenstrijdige motivering maken dat het onduidelijk waarom de toelating voor glasbezoek met zijn neef is geweigerd. De directie geeft aan te zullen wachten op advies van de veiligheidsdiensten maar ziet tegelijkertijd ook veiligheidsoverweging om het bezoek te weigeren.
Deze concrete veiligheidsoverwegingen worden niet verduidelijkt in de motivering.
Om deze redenen is de klacht gegrond.
De klachtencommissie is in principe niet bevoegd voor klachten van medische aard, aangezien dit geen beslissingen van de directeur zijn. De directie is ook niet verantwoordelijk voor de werking van de medische dienst. De inrichtingsarts en de verpleegkundigen/de kinesist/de tandarts staat/staan immers niet onder het gezag van de directie.
De klacht is bijgevolg kennelijk niet-ontvankelijk.
De klachtencommissie heeft de klacht over de kinesist al behandeld onder de dossiers KC06/24-0153 en KC06/25-0081.
Klager brengt geen andere elementen aan die aanduiden dat hier sprake zou zijn van een nieuwe weigering van de directie. De klachtencommissie zal zich dan ook niet opnieuw uitspreken over dit punt. De klacht is niet-ontvankelijk. De klachtencommissie kan de klacht niet opnieuw inhoudelijk beoordelen vermits dat eerder al is gebeurd.
Klager dient een klacht in tegen het feit dat zijn advocaten geen laptop, GSM of smartphone in de gevangenis kunnen binnenbrengen.
De klachtencommissie wijst op de toepasselijke regelgeving. De Ministeriële Omzendbrief nr. 1821 van 30 juli 2020 – Geactualiseerde versie van 26 augustus 2025.
De klachtencommissie stelt vast dat de advocaten van klager conform voormelde regeling nooit in de gevangenis in het bezit van een gsm, smartphone, laptop, tablet of smartwatch kunnen zijn. Er is echter geen sprake van een individuele beslissing genomen door de directie t.a.v. klager. Bijgevolg is er geen sprake van een verzuim of een weigering van de directie om een beslissing te nemen. De klacht is daarom niet-ontvankelijk.
De klacht over de weigering om een Playstation 2 en Playstation 3 binnen te laten brengen, werd reeds door de klachtencommissie behandeld in het dossier KC06/25-0081. De klachtencommissie deed hierover definitief uitspraak in het dossier KC06/25-0081. Indien klager het niet eens was met deze beslissing, diende hij beroep in te stellen bij de beroepscommissie. Op de zitting geeft de advocaat aan dat de klacht uitgebreid wordt tot een PSP. Dit blijkt niet uit het oorspronkelijke klachtenformulier. Indien klager een klacht wenste in te dienen omwille van de weigering van een PSP dan had hij dit via een afzonderlijk klachtenformulier moeten indienen. De klacht blijft dus beperkt tot Playstation 2 en 3.
De klachtencommissie zal zich om deze redenen niet opnieuw uitspreken over voormelde elementen. De klacht is bijgevolg niet-ontvankelijk.
Klager dient klacht in tegen de weigering van het bezoek van zijn toekomstige schoonvader. Uit de IBVR blijkt dat klager wel bezoek kan hebben van bezoekers die onder art.59 §2 van de Basiswet vallen en dit onder de vorm van glasbezoek. De directie van de gevangenis van Nieuw Dendermonde dient dus terug te vallen op de bepalingen van art. 59 §2 van de Basiswet waarbij zij beslist over de toelating aangezien de IBVR dit niet uitsluit.
De directie motiveerde haar weigering enkel op de IBVR en gaf op de zitting aan dat de weigering mede ondersteund is door gebrek aan belang in hoofde van de schoonvader van klager. Aldus geeft de directie hiermee toe dat de weigering niet correct werd gemotiveerd. De klacht is om deze redenen gegrond.
De neef van klager valt onder de categorie van bezoekers bepaalt in artikel 59 §2 van de Basiswet.
De weigeringsbeslissing werd dubbel gemotiveerd. Enerzijds werd geweigerd omwille van veiligheidsredenen en anderzijds werd er gewacht op een advies van de veiligheidsdiensten. Op de zitting van de klachtencommissie werd duidelijk dat de weigering gesteund is op het advies van de veiligheidsdiensten.
De beperkte en tegenstrijdige motivering maken dat het onduidelijk waarom de toelating voor glasbezoek met zijn neef is geweigerd. De directie geeft aan te zullen wachten op advies van de veiligheidsdiensten maar ziet tegelijkertijd ook veiligheidsoverweging om het bezoek te weigeren.
Deze concrete veiligheidsoverwegingen worden niet verduidelijkt in de motivering.
Om deze redenen is de klacht gegrond.
De klachtencommissie is in principe niet bevoegd voor klachten van medische aard, aangezien dit geen beslissingen van de directeur zijn. De directie is ook niet verantwoordelijk voor de werking van de medische dienst. De inrichtingsarts en de verpleegkundigen/de kinesist/de tandarts staat/staan immers niet onder het gezag van de directie.
De klacht is bijgevolg kennelijk niet-ontvankelijk.