TUCHT - SANCTIE - ZORGVULDIGHEIDSPLICHT
De klacht betreft een tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis van Brugge.
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd voor ‘het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen’, een tuchtinbreuk van de tweede categorie. De aanleiding voor deze tuchtrechtelijke veroordeling is een RAD waaruit blijkt dat klager tabak gaf aan een medegedetineerde.
De klachtencommissie stelt vast dat klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting de feiten toegeeft, maar wijst op de onduidelijke praktijken rond het doorgeven van tabak; dit zou door sommige beambten wel toegelaten worden. De directie antwoordde hierop dit na te zullen gaan.
Uit het antwoord van de directie blijkt volgens de klachtencommissie dat zij van mening was dat er nader onderzoek moest worden gevoerd naar de feiten en de toerekenbaarheid van de feiten aan klager, gelet op de normvervaging waar klager melding van maakte. Uit het dossier blijkt echter niet dat de directie dergelijk onderzoek heeft gevoerd of waarom zij dit niet heeft gedaan. Zij motiveert evenmin waarom zij bij het nemen van haar beslissing wel of geen rekening heeft gehouden met de door klager aangevoerde tegenindicaties, die de sanctie zouden hebben kunnen beïnvloeden. De klachtencommissie meent dat de directie hierbij onzorgvuldig heeft gehandeld.
De klachtencommissie merkt voorts op dat klager een bijzondere tuchtsanctie (met uitstel) opgelegd kreeg. Voor een dergelijke tuchtsanctie wordt vereist dat er een verband bestaat tussen de sanctie en de aard of omstandigheden van de tuchtinbreuk. Het moet met andere woorden over een zogenaamde “spiegelende sanctie” gaan. Het verband tussen het doorgeven van een sigaret en een telefoonverbod blijkt niet uit de motivering van de tuchtbeslissing, noch uit het tuchtdossier. De opgelegde tuchtsanctie was bijgevolg onwettig.
De klacht is om deze redenen gegrond. De klachtencommissie vernietigt de bestreden tuchtbeslissing en draagt de directie op om deze volledig te verwijderen uit het tuchtregister van klager. Aangezien de opgelegde sanctie met uitstel werd uitgesproken, zijn er geen gevolgen die niet meer ongedaan kunnen worden gemaakt en kent de klachtencommissie verder geen tegemoetkoming toe.
De klacht betreft een tuchtbeslissing van de directie van de gevangenis van Brugge.
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd voor ‘het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen’, een tuchtinbreuk van de tweede categorie. De aanleiding voor deze tuchtrechtelijke veroordeling is een RAD waaruit blijkt dat klager tabak gaf aan een medegedetineerde.
De klachtencommissie stelt vast dat klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting de feiten toegeeft, maar wijst op de onduidelijke praktijken rond het doorgeven van tabak; dit zou door sommige beambten wel toegelaten worden. De directie antwoordde hierop dit na te zullen gaan.
Uit het antwoord van de directie blijkt volgens de klachtencommissie dat zij van mening was dat er nader onderzoek moest worden gevoerd naar de feiten en de toerekenbaarheid van de feiten aan klager, gelet op de normvervaging waar klager melding van maakte. Uit het dossier blijkt echter niet dat de directie dergelijk onderzoek heeft gevoerd of waarom zij dit niet heeft gedaan. Zij motiveert evenmin waarom zij bij het nemen van haar beslissing wel of geen rekening heeft gehouden met de door klager aangevoerde tegenindicaties, die de sanctie zouden hebben kunnen beïnvloeden. De klachtencommissie meent dat de directie hierbij onzorgvuldig heeft gehandeld.
De klachtencommissie merkt voorts op dat klager een bijzondere tuchtsanctie (met uitstel) opgelegd kreeg. Voor een dergelijke tuchtsanctie wordt vereist dat er een verband bestaat tussen de sanctie en de aard of omstandigheden van de tuchtinbreuk. Het moet met andere woorden over een zogenaamde “spiegelende sanctie” gaan. Het verband tussen het doorgeven van een sigaret en een telefoonverbod blijkt niet uit de motivering van de tuchtbeslissing, noch uit het tuchtdossier. De opgelegde tuchtsanctie was bijgevolg onwettig.
De klacht is om deze redenen gegrond. De klachtencommissie vernietigt de bestreden tuchtbeslissing en draagt de directie op om deze volledig te verwijderen uit het tuchtregister van klager. Aangezien de opgelegde sanctie met uitstel werd uitgesproken, zijn er geen gevolgen die niet meer ongedaan kunnen worden gemaakt en kent de klachtencommissie verder geen tegemoetkoming toe.