TUCHT – VERBODEN SUBSTANTIES – BEWIJS
De klacht is gericht tegen een tuchtsanctie van dertig dagen ATV wegens één tuchtinbreuk van eerste categorie, zijnde het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties. Er werd naar aanleiding van een fouillering op het lichaam van klager een verdachte pil in een plastiekje gevonden in zijn sok. Op de tuchtzitting stelde klager dat hij de bewuste pil in het plastiekje had gekregen, dacht dat het toegelaten medicatie betrof en dit in zijn sok had gestoken, maar vervolgens was vergeten dat hij het daar had achtergelaten. Waarom klager überhaupt een pil in een plastiek zakje in zijn sok zou bewaren, terwijl hij blijkbaar dacht dat er geen enkel probleem was om medicatie door te geven en bij te houden, is voor de klachtencommissie onduidelijk. Deze uitleg is niet geloofwaardig. Dat ook de directie het verhaal van klager niet geloofde en hem schuldig achtte aan het bezit van verboden substanties, is begrijpelijk. Dat zij klager hiervoor bestrafte met dertig dagen valt binnen haar discretionaire bevoegdheid en is niet onwettig, onredelijk of onbillijk. Deze klacht is ontvankelijk, maar niet gegrond.
De klacht is gericht tegen een tuchtsanctie van dertig dagen ATV wegens één tuchtinbreuk van eerste categorie, zijnde het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties. Er werd naar aanleiding van een fouillering op het lichaam van klager een verdachte pil in een plastiekje gevonden in zijn sok. Op de tuchtzitting stelde klager dat hij de bewuste pil in het plastiekje had gekregen, dacht dat het toegelaten medicatie betrof en dit in zijn sok had gestoken, maar vervolgens was vergeten dat hij het daar had achtergelaten. Waarom klager überhaupt een pil in een plastiek zakje in zijn sok zou bewaren, terwijl hij blijkbaar dacht dat er geen enkel probleem was om medicatie door te geven en bij te houden, is voor de klachtencommissie onduidelijk. Deze uitleg is niet geloofwaardig. Dat ook de directie het verhaal van klager niet geloofde en hem schuldig achtte aan het bezit van verboden substanties, is begrijpelijk. Dat zij klager hiervoor bestrafte met dertig dagen valt binnen haar discretionaire bevoegdheid en is niet onwettig, onredelijk of onbillijk. Deze klacht is ontvankelijk, maar niet gegrond.