TUCHT - SANCTIE - PROPORTIONALITEIT
Er is een rapport waarbij melding gemaakt wordt van een incident op wandeling op basis van een verklaring van een medegedetineerde. Op basis van dit rapport werden de camerabeelden van de wandeling bekeken door de directeur. De klachtencommissie meent dat er sprake is van een ongepaste fysieke handeling van klager ten aanzien van zijn medegedetineerde. De directie kon dan ook binnen de grenzen van de redelijkheid oordelen dat het feit dat aan de klager werd ten laste gelegd, bewezen was.
De klachtencommissie ziet echter wel een probleem met betrekking tot de redelijkheid en de billijkheid van de bestreden tuchtbeslissing. Uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt dat er vanuit gegaan is dat klager de orde en de veiligheid verstoord heeft door zijn gedrag. Uit het dossier blijkt evenwel dat het incident niet opgemerkt werd door de beambte die de wandeling observeerde, maar slechts achteraf op basis van de verklaring van een medegedetineerde. Er kan dan ook niet redelijk voorgehouden worden dat dit de orde en de veiligheid op wandeling daadwerkelijk verstoord heeft, anders zou dit minstens opgemerkt geweest zijn. De klachtencommissie is van oordeel dat klager zich inderdaad had moeten houden onthouden van iedere fysieke handeling ten opzichte van de medegedetineerde maar daartegenover staat dat klager geprovoceerd, lastig gevallen en achtervolgd werd en hij zich niet kon onttrekken aan de andere persoon gezien ze zich op wandeling bevonden. Door de omvang van het incident verkeerd te beoordelen, heeft de directie ook de omvang van de op te leggen tuchtsanctie verkeerd beoordeeld. De directie kon dan ook niet de tuchtsanctie in redelijkheid bepalen op 7 dagen afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte. Rekening houdend met de ernst van het vergrijp en de omstandigheden waarin zij plaatsvond was een berisping aan klager een toereikende bestraffing.
De klacht is gedeeltelijk gegrond.
Er is een rapport waarbij melding gemaakt wordt van een incident op wandeling op basis van een verklaring van een medegedetineerde. Op basis van dit rapport werden de camerabeelden van de wandeling bekeken door de directeur. De klachtencommissie meent dat er sprake is van een ongepaste fysieke handeling van klager ten aanzien van zijn medegedetineerde. De directie kon dan ook binnen de grenzen van de redelijkheid oordelen dat het feit dat aan de klager werd ten laste gelegd, bewezen was.
De klachtencommissie ziet echter wel een probleem met betrekking tot de redelijkheid en de billijkheid van de bestreden tuchtbeslissing. Uit de motivering van de tuchtbeslissing blijkt dat er vanuit gegaan is dat klager de orde en de veiligheid verstoord heeft door zijn gedrag. Uit het dossier blijkt evenwel dat het incident niet opgemerkt werd door de beambte die de wandeling observeerde, maar slechts achteraf op basis van de verklaring van een medegedetineerde. Er kan dan ook niet redelijk voorgehouden worden dat dit de orde en de veiligheid op wandeling daadwerkelijk verstoord heeft, anders zou dit minstens opgemerkt geweest zijn. De klachtencommissie is van oordeel dat klager zich inderdaad had moeten houden onthouden van iedere fysieke handeling ten opzichte van de medegedetineerde maar daartegenover staat dat klager geprovoceerd, lastig gevallen en achtervolgd werd en hij zich niet kon onttrekken aan de andere persoon gezien ze zich op wandeling bevonden. Door de omvang van het incident verkeerd te beoordelen, heeft de directie ook de omvang van de op te leggen tuchtsanctie verkeerd beoordeeld. De directie kon dan ook niet de tuchtsanctie in redelijkheid bepalen op 7 dagen afzondering in de aan de gedetineerde toegewezen verblijfsruimte. Rekening houdend met de ernst van het vergrijp en de omstandigheden waarin zij plaatsvond was een berisping aan klager een toereikende bestraffing.
De klacht is gedeeltelijk gegrond.