TUCHT - TOEREKENBAARHEID - SUBSIDIARITEIT
De directie heeft zich voor het bewijs en de kwalificatie van de ten laste gelegde feiten, gebaseerd op de vaststellingen van de dienstdoende PBA zoals omschreven in de RAD's. Andere PBA’s worden vermeld als getuige van de feiten. De rapporten zijn duidelijk. De personeelsleden die de rapporten hebben opgesteld, vermelden geen twijfel.
De advocaat van klager geeft aan dat klager zou kampen met een psychiatrische problematiek en niet toerekeningsvatbaar is voor zijn daden. De klachtencommissie stelt vast dat klager vreemd en verward gedrag vertoont. Klager is evenwel niet geïnterneerd en dus moet de klachtencommissie, voor zover er geen medisch attest voorligt dat op het tegendeel wijst, er van uitgaan dat de feiten aan klager toegerekend kunnen worden en hij hiervoor tuchtrechtelijk bestraft kan worden.
De klachtencommissie meent dat het subsidiariteitsprincipe van artikel 122 van de Basiswet niet geschonden is. De feiten zijn ernstig en de directie kon ervoor opteren hieraan een tuchtrechtelijk gevolg te geven. Dat klager reeds onder een BVM stond verandert daar niets aan aangezien het gaat om andere feiten en er geen wettelijke grond bestaat die dergelijke cumul niet toelaat.
De klachtencommissie is van oordeel dat de tuchtinbreuk van het beledigen van personen die zich in de gevangenis bevinden op basis van het gedrag en de uitlatingen van klager, zoals beschreven in de RAD’s, ten aanzien van de beambten bewezen zijn. Daarnaast kwalificeerde de directie de feiten als het niet naleven van het huishoudelijk reglement. De directie verwijst in de motivering van de tuchtbeslissing niet naar de bepaling uit het huishoudelijk reglement waarvan zij meent dat deze geschonden is. Deze kwalificatie kan dus niet weerhouden worden.
De tuchtprocedure is wettelijk verlopen. De sanctie is redelijk en billijk, rekening houdend met het tuchtregister van klager en met alle elementen in het dossier.
De klacht is gedeeltelijk gegrond.
De directie heeft zich voor het bewijs en de kwalificatie van de ten laste gelegde feiten, gebaseerd op de vaststellingen van de dienstdoende PBA zoals omschreven in de RAD's. Andere PBA’s worden vermeld als getuige van de feiten. De rapporten zijn duidelijk. De personeelsleden die de rapporten hebben opgesteld, vermelden geen twijfel.
De advocaat van klager geeft aan dat klager zou kampen met een psychiatrische problematiek en niet toerekeningsvatbaar is voor zijn daden. De klachtencommissie stelt vast dat klager vreemd en verward gedrag vertoont. Klager is evenwel niet geïnterneerd en dus moet de klachtencommissie, voor zover er geen medisch attest voorligt dat op het tegendeel wijst, er van uitgaan dat de feiten aan klager toegerekend kunnen worden en hij hiervoor tuchtrechtelijk bestraft kan worden.
De klachtencommissie meent dat het subsidiariteitsprincipe van artikel 122 van de Basiswet niet geschonden is. De feiten zijn ernstig en de directie kon ervoor opteren hieraan een tuchtrechtelijk gevolg te geven. Dat klager reeds onder een BVM stond verandert daar niets aan aangezien het gaat om andere feiten en er geen wettelijke grond bestaat die dergelijke cumul niet toelaat.
De klachtencommissie is van oordeel dat de tuchtinbreuk van het beledigen van personen die zich in de gevangenis bevinden op basis van het gedrag en de uitlatingen van klager, zoals beschreven in de RAD’s, ten aanzien van de beambten bewezen zijn. Daarnaast kwalificeerde de directie de feiten als het niet naleven van het huishoudelijk reglement. De directie verwijst in de motivering van de tuchtbeslissing niet naar de bepaling uit het huishoudelijk reglement waarvan zij meent dat deze geschonden is. Deze kwalificatie kan dus niet weerhouden worden.
De tuchtprocedure is wettelijk verlopen. De sanctie is redelijk en billijk, rekening houdend met het tuchtregister van klager en met alle elementen in het dossier.
De klacht is gedeeltelijk gegrond.