KC02/22-0012
Non fondée
Fondée
KC - Antwerpen
Commission des plaintes
Mesure de sécurité particulière
Mesure d'ordre
BIJZONDERE VEILIGHEIDSMAATREGEL - ORDEMAATREGEL - ONTSLAG - ARBEID
Er is geen tuchtbeslissing maar wel een BVM genomen. Er wordt aan klager 7 dagen individueel regime opgelegd. De directie legt een BVM op aan klager als gevolg op een rapport m.b.t. geruchten van de betrokkenheid van klager bij een handel in verboden middelen. Er zijn verschillende getuigen vermeld in het rapport. Tevens heeft een PBA een verdacht gesprek opgevangen. De BVM is opgelegd, omdat de directie meent dat hetgeen in het rapport is vermeld aanwijzingen vormen voor een gevaar voor de orde en veiligheid. De BVM is volgens de Klachtencommissie wettelijk, redelijk en billijk. De klacht tegen de BVM is ongegrond.
De directie stelt dat er geen ordemaatregel tot ontslag is genomen ten aanzien van klager. Klager zou als gevolg van de BVM zijn werk niet kunnen uitvoeren en zou daarom vervangen zijn in zijn functie. Thans zou klager ander werk hebben aangevraagd en op de wachtlijst staan hiervoor. Uit het verslag van de hoorzitting in het kader van de BVM stelt de directie echter: “Je krijgt een BVM opgelegd. Je gaat ook stoppen met werken, ook na die 7 dagen en uiteraard ga je dan weg van de A.” Hieruit blijkt duidelijk dat de directie de bedoeling had om klager in geen geval opnieuw aan het werk te laten na de afloop van de BVM. Er is dus, in tegenstelling tot wat de directie beweert, de facto wel een ordemaatregel tot ontslag genomen, al blijkt deze niet schriftelijk genomen. Indien de directie meende dat het werk niet langer als passend werk beschouwd kon worden voor klager, dat moest de directie deze ordemaatregel tot afzetting van werk schriftelijk nemen. In dit geval ontbreekt de schriftelijke en gemotiveerde ordemaatregel. De beslissing van de directie is niet wettelijk genomen en moet vernietigd worden. Voor zover klager intussen niet opnieuw aan het werk is, dient de directie de gevolgen van het ontslag dan ook terug te draaien bij de eerstvolgende mogelijkheid m.b.t. werkgelegenheid die zich voordoet.
Er is geen tuchtbeslissing maar wel een BVM genomen. Er wordt aan klager 7 dagen individueel regime opgelegd. De directie legt een BVM op aan klager als gevolg op een rapport m.b.t. geruchten van de betrokkenheid van klager bij een handel in verboden middelen. Er zijn verschillende getuigen vermeld in het rapport. Tevens heeft een PBA een verdacht gesprek opgevangen. De BVM is opgelegd, omdat de directie meent dat hetgeen in het rapport is vermeld aanwijzingen vormen voor een gevaar voor de orde en veiligheid. De BVM is volgens de Klachtencommissie wettelijk, redelijk en billijk. De klacht tegen de BVM is ongegrond.
De directie stelt dat er geen ordemaatregel tot ontslag is genomen ten aanzien van klager. Klager zou als gevolg van de BVM zijn werk niet kunnen uitvoeren en zou daarom vervangen zijn in zijn functie. Thans zou klager ander werk hebben aangevraagd en op de wachtlijst staan hiervoor. Uit het verslag van de hoorzitting in het kader van de BVM stelt de directie echter: “Je krijgt een BVM opgelegd. Je gaat ook stoppen met werken, ook na die 7 dagen en uiteraard ga je dan weg van de A.” Hieruit blijkt duidelijk dat de directie de bedoeling had om klager in geen geval opnieuw aan het werk te laten na de afloop van de BVM. Er is dus, in tegenstelling tot wat de directie beweert, de facto wel een ordemaatregel tot ontslag genomen, al blijkt deze niet schriftelijk genomen. Indien de directie meende dat het werk niet langer als passend werk beschouwd kon worden voor klager, dat moest de directie deze ordemaatregel tot afzetting van werk schriftelijk nemen. In dit geval ontbreekt de schriftelijke en gemotiveerde ordemaatregel. De beslissing van de directie is niet wettelijk genomen en moet vernietigd worden. Voor zover klager intussen niet opnieuw aan het werk is, dient de directie de gevolgen van het ontslag dan ook terug te draaien bij de eerstvolgende mogelijkheid m.b.t. werkgelegenheid die zich voordoet.