TUCHT – CAMERABEELDEN
De gedetineerde heeft beroep ingediend tegen een beslissing van de klachtencommissie, waarbij een klacht tegen een tuchtbeslissing niet gegrond werd verklaard. De beroepscommissie stelt vast dat de directie, voorafgaand aan de tuchtzitting, de camerabeelden heeft bekeken. Uit de beschikbare informatie blijkt duidelijk dat ook klager deze beelden wenste te zien. In de motivering van de tuchtbeslissing wordt niets vermeld over camerabeelden. Uit geen enkel stuk blijkt waarom de directie het bekijken van de beelden voorafgaand aan de tuchtzitting nodig achtte. Zij stelt dat het RAD voldoende duidelijk is, maar pas nadat zij de camerabeelden had bekeken. De beroepscommissie ziet niet in waarom de directie het nodig achtte om nog de camerabeelden te bekijken indien het RAD dermate duidelijk en geloofwaardig werd geacht. En hoewel de directie vermeldde dat de camerabeelden niet zo duidelijk waren en er niet zoveel op te zien was, kan de beroepscommissie niet afleiden in welke mate het bekijken van deze beelden een invloed heeft gehad op het uiteindelijke besluitvormingsproces van de directie. De beroepscommissie kan niet anders dan vaststellen dat de directie de camerabeelden heeft bekeken voorafgaand aan de tuchtzitting en klager deze beelden duidelijk ook wenste te zien, maar hij deze nooit te zien heeft gekregen. De reden waarom de directie de beelden voorafgaand aan de zitting heeft bekeken en de mate waarin dit heeft meegespeeld bij haar uiteindelijke beoordeling over de schuld van klager zijn niet (ver)duidelijk(t). Dat de directie zich – minstens deels of impliciet – heeft gesteund op vaststellingen naar aanleiding van het bekijken van de camerabeelden of dat zij de geloofwaardigheid van het RAD heeft afgeleid uit of gesteund op de beelden, valt niet uit te sluiten. Er is naar het oordeel van de beroepscommissie, gelet op alle bovenvermelde omstandigheden, een schending van de rechten van verdediging van klager. Het beroep is gegrond.
De gedetineerde heeft beroep ingediend tegen een beslissing van de klachtencommissie, waarbij een klacht tegen een tuchtbeslissing niet gegrond werd verklaard. De beroepscommissie stelt vast dat de directie, voorafgaand aan de tuchtzitting, de camerabeelden heeft bekeken. Uit de beschikbare informatie blijkt duidelijk dat ook klager deze beelden wenste te zien. In de motivering van de tuchtbeslissing wordt niets vermeld over camerabeelden. Uit geen enkel stuk blijkt waarom de directie het bekijken van de beelden voorafgaand aan de tuchtzitting nodig achtte. Zij stelt dat het RAD voldoende duidelijk is, maar pas nadat zij de camerabeelden had bekeken. De beroepscommissie ziet niet in waarom de directie het nodig achtte om nog de camerabeelden te bekijken indien het RAD dermate duidelijk en geloofwaardig werd geacht. En hoewel de directie vermeldde dat de camerabeelden niet zo duidelijk waren en er niet zoveel op te zien was, kan de beroepscommissie niet afleiden in welke mate het bekijken van deze beelden een invloed heeft gehad op het uiteindelijke besluitvormingsproces van de directie. De beroepscommissie kan niet anders dan vaststellen dat de directie de camerabeelden heeft bekeken voorafgaand aan de tuchtzitting en klager deze beelden duidelijk ook wenste te zien, maar hij deze nooit te zien heeft gekregen. De reden waarom de directie de beelden voorafgaand aan de zitting heeft bekeken en de mate waarin dit heeft meegespeeld bij haar uiteindelijke beoordeling over de schuld van klager zijn niet (ver)duidelijk(t). Dat de directie zich – minstens deels of impliciet – heeft gesteund op vaststellingen naar aanleiding van het bekijken van de camerabeelden of dat zij de geloofwaardigheid van het RAD heeft afgeleid uit of gesteund op de beelden, valt niet uit te sluiten. Er is naar het oordeel van de beroepscommissie, gelet op alle bovenvermelde omstandigheden, een schending van de rechten van verdediging van klager. Het beroep is gegrond.