KC32/24-0139
Non fondée
Irrecevable
KC - Turnhout
Commission des plaintes
Disciplinaire
Pas de décision du directeur
TUCHT - WANDELING
De directeur heeft zich voor het bewezen zijn van de feiten gebaseerd op de materiële vaststellingen zoals opgenomen in het RAD. Klager erkende de feiten ter tuchtzitting. De klachtencommissie acht het dan ook redelijk dat de directie de feiten bewezen achtte. De directie kwalificeerde de feiten als het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken (artikel 129, 9° Basiswet). De klachtencommissie acht deze kwalificatie correct en afdoende gemotiveerd. Klager pleegde een inbreuk van de eerste categorie. Klager kreeg 30 dagen ATV. De klachtencommissie acht deze sanctie wettelijk en redelijk.
Klager beklaagt zich over de afmetingen van de individuele wandeling die volgens hem te klein is. Volgens de klachtencommissie beklaagt klager daardoor zich niet over een geïndividualiseerde beslissing van de directeur ten aanzien van hem doch wel over de infrastructuur. Klager maakt daarbij niet aannemelijk dat deze situatie afbreuk doet aan een individueel recht dat hij aan hogere rechtsnormen ontleent, waardoor zijn klacht evenzeer ontvankelijk zou kunnen zijn (BC/22-0223). De klachtencommissie wijst er immers op dat de Basiswet enkel voorschrijft dat de directeur er zorg voor moet dragen dat de gedetineerde tijdens de uitvoering van de afzondering in de toegewezen verblijfsruimte de mogelijkheid heeft om minstens één uur per dag in de buitenlucht te verblijven (artikel 140, §2, tweede lid, 1° Basiswet). Er worden door de Basiswet geen verdere minimumvereisten opgelegd inzake de plaats waar dit recht uitgeoefend kan worden. De klacht is niet-ontvankelijk.
De directeur heeft zich voor het bewezen zijn van de feiten gebaseerd op de materiële vaststellingen zoals opgenomen in het RAD. Klager erkende de feiten ter tuchtzitting. De klachtencommissie acht het dan ook redelijk dat de directie de feiten bewezen achtte. De directie kwalificeerde de feiten als het bezit of gebruik van technologische middelen die onregelmatige communicatie met de buitenwereld mogelijk maken (artikel 129, 9° Basiswet). De klachtencommissie acht deze kwalificatie correct en afdoende gemotiveerd. Klager pleegde een inbreuk van de eerste categorie. Klager kreeg 30 dagen ATV. De klachtencommissie acht deze sanctie wettelijk en redelijk.
Klager beklaagt zich over de afmetingen van de individuele wandeling die volgens hem te klein is. Volgens de klachtencommissie beklaagt klager daardoor zich niet over een geïndividualiseerde beslissing van de directeur ten aanzien van hem doch wel over de infrastructuur. Klager maakt daarbij niet aannemelijk dat deze situatie afbreuk doet aan een individueel recht dat hij aan hogere rechtsnormen ontleent, waardoor zijn klacht evenzeer ontvankelijk zou kunnen zijn (BC/22-0223). De klachtencommissie wijst er immers op dat de Basiswet enkel voorschrijft dat de directeur er zorg voor moet dragen dat de gedetineerde tijdens de uitvoering van de afzondering in de toegewezen verblijfsruimte de mogelijkheid heeft om minstens één uur per dag in de buitenlucht te verblijven (artikel 140, §2, tweede lid, 1° Basiswet). Er worden door de Basiswet geen verdere minimumvereisten opgelegd inzake de plaats waar dit recht uitgeoefend kan worden. De klacht is niet-ontvankelijk.