FOUILLE LICHAAM - MOTIVERING - SUBSIDIARITEIT
Volgens klager en zijn advocaat vermeldt de beslissing tot naaktfouille niet afdoende de specifieke inhoudelijke motivatie om tot een fouille op het lichaam over te gaan, maar vermeldt enkel een algemene en derhalve een niet specifieke motivatie waarom tot naaktfouille zou zijn besloten. Uit bovenvermelde blijkt niet dat er individuele aanwijzingen waren die een naaktfouille noodzakelijk maakten. Er is enkel sprake van een vermoedelijke weedgeur ter hoogte van klager zijn kamer. Hieruit blijkt geenszins dat er effectief sprake zou zijn van druggebruik, laat staan dat klager hiervan de oorzaak zou zijn. Klager bevindt zich bovendien in een meerpersoonscel.
Een onderzoek aan het lichaam is volgens de Basiswet enkel mogelijk wanneer de directeur van oordeel is dat er individuele aanwijzingen zijn om te vermoeden dat een gedetineerde in het bezit is van voorwerpen of substanties die verboden of gevaarlijk kunnen zijn én dat een onderzoek aan de kledij niet zou volstaan om deze voorwerpen of substanties te vinden. De directeur bezorgt zijn beslissing schriftelijk aan de gedetineerde uiterlijk vierentwintig uur nadat de fouillering heeft plaatsgevonden. Op basis van de motivering van de naaktfouille blijkt dat klager onderworpen werd aan een naaktfouille omdat de directie het vermoeden had dat klager drugs gebruikte. De elementen die de directie daarbij aanhaalt, zoals drugsbezit en een verdachte financiële transactie in het verleden, dragen inderdaad bij tot dit vermoeden. De klachtencommissie is daarentegen van oordeel dat uit deze motivering niet blijkt waarom de directie het vermoeden had dat klager bij zijn terugkeer van het werkhuis drugs in zijn bezit zou hebben. Daarenboven werd niet gemotiveerd waarom minder ingrijpende controlemaatregelen zoals een celcontrole, onmiddellijk na de geurwaarneming eerder die week, niet zouden volstaan om de vermoedelijk verboden substanties te vinden. Thans heeft men gewacht om klager te controleren en is men meteen overgegaan tot de meest ingrijpende maatregel. Omdat onvoldoende is gemotiveerd op welke concrete gronden men dacht dat klager in het bezit zou zijn van drugs en waarom deze drugs enkel via een naaktfouille zouden gevonden kunnen worden, is de klacht gegrond. De klachtencommissie vernietigt de naaktfouille.
Volgens klager en zijn advocaat vermeldt de beslissing tot naaktfouille niet afdoende de specifieke inhoudelijke motivatie om tot een fouille op het lichaam over te gaan, maar vermeldt enkel een algemene en derhalve een niet specifieke motivatie waarom tot naaktfouille zou zijn besloten. Uit bovenvermelde blijkt niet dat er individuele aanwijzingen waren die een naaktfouille noodzakelijk maakten. Er is enkel sprake van een vermoedelijke weedgeur ter hoogte van klager zijn kamer. Hieruit blijkt geenszins dat er effectief sprake zou zijn van druggebruik, laat staan dat klager hiervan de oorzaak zou zijn. Klager bevindt zich bovendien in een meerpersoonscel.
Een onderzoek aan het lichaam is volgens de Basiswet enkel mogelijk wanneer de directeur van oordeel is dat er individuele aanwijzingen zijn om te vermoeden dat een gedetineerde in het bezit is van voorwerpen of substanties die verboden of gevaarlijk kunnen zijn én dat een onderzoek aan de kledij niet zou volstaan om deze voorwerpen of substanties te vinden. De directeur bezorgt zijn beslissing schriftelijk aan de gedetineerde uiterlijk vierentwintig uur nadat de fouillering heeft plaatsgevonden. Op basis van de motivering van de naaktfouille blijkt dat klager onderworpen werd aan een naaktfouille omdat de directie het vermoeden had dat klager drugs gebruikte. De elementen die de directie daarbij aanhaalt, zoals drugsbezit en een verdachte financiële transactie in het verleden, dragen inderdaad bij tot dit vermoeden. De klachtencommissie is daarentegen van oordeel dat uit deze motivering niet blijkt waarom de directie het vermoeden had dat klager bij zijn terugkeer van het werkhuis drugs in zijn bezit zou hebben. Daarenboven werd niet gemotiveerd waarom minder ingrijpende controlemaatregelen zoals een celcontrole, onmiddellijk na de geurwaarneming eerder die week, niet zouden volstaan om de vermoedelijk verboden substanties te vinden. Thans heeft men gewacht om klager te controleren en is men meteen overgegaan tot de meest ingrijpende maatregel. Omdat onvoldoende is gemotiveerd op welke concrete gronden men dacht dat klager in het bezit zou zijn van drugs en waarom deze drugs enkel via een naaktfouille zouden gevonden kunnen worden, is de klacht gegrond. De klachtencommissie vernietigt de naaktfouille.