KC16/22-0031

TUCHT - BEWIJS - CAMERABEELDEN

Een gedetineerde kan enkel schuldig worden verklaard voor een tuchtrechtelijke inbreuk wanneer de directeur de feiten bewezen acht én de daarvoor ter verantwoording geroepen gedetineerde daaraan schuldig acht. Zij kan geen tuchtstraf opleggen die is gebaseerd op onbestaande, onjuiste of niet nauwkeurig vastgestelde feiten. Tijdens de tuchthoorzitting heeft klager gevraagd om de camerabeelden te bekijken aangezien hij ontkent te hebben geroepen. De directie acht de feiten echter bewezen op grond van het rapport aan de directeur (RAD) en de observatienota. Bijgevolg acht zij het niet noodzakelijk om de camerabeelden na te kijken.

De  klachtencommissie  ziet geen reden  waarom  de directie zich bij het nemen van de bestreden beslissing niet  had mogen steunen op het RAD en de observatienota.  De  directie  kon de feiten, zoals die duidelijk en uitdrukkelijk in de rapporten werden beschreven, voor waar  en als voldoende aannemen. De adjudant en een aanwezig lid van de directie werden bovendien geraadpleegd op het moment van de feiten. De directie is dan ook in beginsel niet verplicht om in te gaan op het verzoek van klager om bepaalde onderzoekshandelingen uit te voeren, zoals het bekijken van camerabeelden. Ze moet wel motiveren waarom. De directie motiveerde in de tuchtbeslissing dat het consulteren van de camerabeelden geen meerwaarde zou vormen omdat zij geen redenen heeft om te twijfelen aan de vaststellingen van het RAD en de observatienota. Bovendien kan er geen geluid worden waargenomen op de camerabeelden zodat deze beelden geen uitsluitsel konden geven of klager al dan niet heeft geroepen.

De klachtencommissie is van oordeel dat de directie het nodige heeft gedaan om tot een nauwkeurige waarheidsvinding te komen. De klachtencommissie besluit dat de directie in redelijkheid en billijkheid kon besluiten tot het bewezen zijn van de tuchtinbreuken. De klacht is ongegrond.