TUCHT
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens de opzettelijke aantasting van de orde (inbreuk van eerste categorie) gelet op de feiten van het weigeren binnen te komen na het einde van de wandeling. Volgens het RAD bleef klager buiten samen met een twintigtal andere gedetineerden toen de avondwandeling werd binnengeroepen. Klager zou na onderhandelingen terug binnen gekomen zijn. Op basis van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting, stelt de klachtencommissie vast dat het inrichtingshoofd in de eerste plaats zijn begrip voor de frustraties van de gedetineerden heeft getoond. Het inrichtingshoofd maakte aan klager echter duidelijk dat collectieve acties niet toegelaten zijn waardoor voor alle buitenblijvers een tuchtprocedure werd opgestart en dat voor alle deelnemers, zoals klager, eenzelfde voorwaardelijke sanctie werd opgelegd, in tegenstelling tot de initiatiefnemers. Klager ontkende iets met de actie te maken te hebben. Klager kon niet naar binnen omdat er prikkeldraad was gespannen. De directie confronteerde klager daarna met de vaststelling dat andere gedetineerden nochtans wel naar binnen zijn geraakt via een klein overstapje. De klachtencommissie acht de verklaringen van klager ongeloofwaardig aangezien uit het tuchtdossier blijkt dat andere gedetineerden wel vrijwillig naar binnen zijn gekomen. De omstandigheid dat klager zich niet bij deze gedetineerden aansloot, maakt klager volgens de klachtencommissie een deelnemer van de actie. De klachtencommissie is bijgevolg van oordeel dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
De directeur legde een voorwaardelijke bijzondere tuchtsanctie op in de vorm van dertig dagen individuele wandeling. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie kan maximaal dertig dagen individuele wandeling opgelegd worden. Bovendien is er een verband tussen de feiten en de opgelegde sanctie zodat de bijzondere tuchtsanctie een spiegelende sanctie is. De tuchtsanctie is wettig. De klachtencommissie is bovendien van oordeel dat de sanctie niet onredelijk of onbillijk is gelet op het voorwaardelijke karakter. Om deze redenen is de klacht ongegrond.
Klager werd tuchtrechtelijk gesanctioneerd wegens de opzettelijke aantasting van de orde (inbreuk van eerste categorie) gelet op de feiten van het weigeren binnen te komen na het einde van de wandeling. Volgens het RAD bleef klager buiten samen met een twintigtal andere gedetineerden toen de avondwandeling werd binnengeroepen. Klager zou na onderhandelingen terug binnen gekomen zijn. Op basis van het verslag van de tuchtrechtelijke hoorzitting, stelt de klachtencommissie vast dat het inrichtingshoofd in de eerste plaats zijn begrip voor de frustraties van de gedetineerden heeft getoond. Het inrichtingshoofd maakte aan klager echter duidelijk dat collectieve acties niet toegelaten zijn waardoor voor alle buitenblijvers een tuchtprocedure werd opgestart en dat voor alle deelnemers, zoals klager, eenzelfde voorwaardelijke sanctie werd opgelegd, in tegenstelling tot de initiatiefnemers. Klager ontkende iets met de actie te maken te hebben. Klager kon niet naar binnen omdat er prikkeldraad was gespannen. De directie confronteerde klager daarna met de vaststelling dat andere gedetineerden nochtans wel naar binnen zijn geraakt via een klein overstapje. De klachtencommissie acht de verklaringen van klager ongeloofwaardig aangezien uit het tuchtdossier blijkt dat andere gedetineerden wel vrijwillig naar binnen zijn gekomen. De omstandigheid dat klager zich niet bij deze gedetineerden aansloot, maakt klager volgens de klachtencommissie een deelnemer van de actie. De klachtencommissie is bijgevolg van oordeel dat de directeur in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk kon bewezen verklaren in hoofde van klager.
De directeur legde een voorwaardelijke bijzondere tuchtsanctie op in de vorm van dertig dagen individuele wandeling. Voor een tuchtinbreuk van eerste categorie kan maximaal dertig dagen individuele wandeling opgelegd worden. Bovendien is er een verband tussen de feiten en de opgelegde sanctie zodat de bijzondere tuchtsanctie een spiegelende sanctie is. De tuchtsanctie is wettig. De klachtencommissie is bovendien van oordeel dat de sanctie niet onredelijk of onbillijk is gelet op het voorwaardelijke karakter. Om deze redenen is de klacht ongegrond.