TUCHT - VERBODEN SUBSTANTIES
Samengevat heeft klager schrik dat zij gesanctioneerd wordt voor het bezit van of de handel in drugs terwijl de verschillende substanties die werden gevonden in hun cel, eigenlijk van haar celgenoot waren, hetgeen zij ook aanvankelijk had toegegeven. De klachtencommissie stelt vast dat klager in de tuchtbeslissing enkel werd gesanctioneerd wegens het opsparen van medicatie en dus niet voor het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties. Dit werd ook bevestigd in het verweer van de directie. Bijgevolg is de vrees van klager onterecht.
Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting verklaarde klager dat het enige dat van haar was, één vijfhoekige pil was. Op basis van het rapport aan de directeur (RAD) blijkt het om Suboxone te gaan. Daarover verklaarde klager dat ze ’s morgens een halve pil had genomen en toen ze later de andere helft wou nemen, de tweede helft uit haar doosje was genomen. De directie heeft deze verklaring van klager aanvaard aangezien in de motivering van de tuchtbeslissing het bezit van slechts één pil werd weerhouden als tuchtinbreuk. Hoewel het in casu slechts gaat om een halve opgespaarde pil, meent de klachtencommissie dat klager intussen had moeten weten dat het opsparen van medicatie niet toegelaten is volgens het huishoudelijk reglement en dat de niet-naleving van de bepalingen van het huishoudelijk reglement een tuchtrechtelijke inbreuk uitmaakt. De klachtencommissie heeft immers al uitspraak gedaan over een tuchtbeslissing die klager had opgelopen naar aanleiding van dezelfde tuchtinbreuk (KC10/23-0019). Gelet op de bekentenis van klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting, besluit de klachtencommissie dat de directie in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk van tweede categorie kon bewezen verklaren.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van tien dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van tweede categorie kan maximaal vijftien dagen ATV opgelegd worden zodat de tuchtsanctie in casu wettig was. Gelet op het feit dat klager in het verleden al werd gesanctioneerd voor het opsparen van medicatie, is de klachtencommissie van oordeel dat de tuchtsanctie ook niet onredelijk of onbillijk was. Om deze redenen is de klacht ongegrond.
Samengevat heeft klager schrik dat zij gesanctioneerd wordt voor het bezit van of de handel in drugs terwijl de verschillende substanties die werden gevonden in hun cel, eigenlijk van haar celgenoot waren, hetgeen zij ook aanvankelijk had toegegeven. De klachtencommissie stelt vast dat klager in de tuchtbeslissing enkel werd gesanctioneerd wegens het opsparen van medicatie en dus niet voor het bezit van of de handel in door of krachtens de wet verboden voorwerpen of substanties. Dit werd ook bevestigd in het verweer van de directie. Bijgevolg is de vrees van klager onterecht.
Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting verklaarde klager dat het enige dat van haar was, één vijfhoekige pil was. Op basis van het rapport aan de directeur (RAD) blijkt het om Suboxone te gaan. Daarover verklaarde klager dat ze ’s morgens een halve pil had genomen en toen ze later de andere helft wou nemen, de tweede helft uit haar doosje was genomen. De directie heeft deze verklaring van klager aanvaard aangezien in de motivering van de tuchtbeslissing het bezit van slechts één pil werd weerhouden als tuchtinbreuk. Hoewel het in casu slechts gaat om een halve opgespaarde pil, meent de klachtencommissie dat klager intussen had moeten weten dat het opsparen van medicatie niet toegelaten is volgens het huishoudelijk reglement en dat de niet-naleving van de bepalingen van het huishoudelijk reglement een tuchtrechtelijke inbreuk uitmaakt. De klachtencommissie heeft immers al uitspraak gedaan over een tuchtbeslissing die klager had opgelopen naar aanleiding van dezelfde tuchtinbreuk (KC10/23-0019). Gelet op de bekentenis van klager tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting, besluit de klachtencommissie dat de directie in redelijkheid en billijkheid de tuchtinbreuk van tweede categorie kon bewezen verklaren.
De directeur legde een algemene tuchtsanctie op in de vorm van tien dagen ATV. Voor een tuchtinbreuk van tweede categorie kan maximaal vijftien dagen ATV opgelegd worden zodat de tuchtsanctie in casu wettig was. Gelet op het feit dat klager in het verleden al werd gesanctioneerd voor het opsparen van medicatie, is de klachtencommissie van oordeel dat de tuchtsanctie ook niet onredelijk of onbillijk was. Om deze redenen is de klacht ongegrond.