ORDEMAATREGEL
Klager kreeg een ordemaatregel opgelegd omwille van het weigeren van een transfer. De beslissing houdt in dat klager in individueel regime moet leven. De ordemaatregel wordt niet duidelijk in de tijd beperkt, maar zou van toepassing zijn totdat klager op transfer vertrekt.
In de Basiswet wordt aan de directie de mogelijkheid gegeven om een gedetineerde tijdelijk uit te sluiten van zijn deelname aan gemeenschappelijke activiteiten, namelijk in het kader van een tuchtsanctie OF in het kader van een bijzondere veiligheidsmaatregel.
In de beslissing wordt niet verwezen naar de wetsartikelen op dewelke de directie steunt voor het opleggen van de maatregel. Aangezien de maatregel duidelijk tot doel had om de orde, veiligheid en goede werking in de inrichting te beschermen, is de beslissing naar het oordeel van de klachtencommissie een bijzondere veiligheidsmaatregel (BVM) zoals vermeld in art. 112 van de Basiswet.
De maatregel is onwettig omdat de wettelijke waarborgen die gelden voor BVM’s niet werden gerespecteerd. BVM’s mogen niet langer duren dan 7 dagen en mogen maximaal 3 maal verlengd worden. Bij elke verlenging moet bovendien specifiek gemotiveerd worden waarom de gedetineerde nog steeds een bedreiging vormt voor de orde en de veiligheid.
Klager wordt in het ongewisse gelaten over de effectieve duurtijd van de maatregel. Daarnaast werd klager evenmin gehoord voordat de maatregel hem opgelegd werd.
De klacht is kennelijk gegrond.
Klager kreeg een ordemaatregel opgelegd omwille van het weigeren van een transfer. De beslissing houdt in dat klager in individueel regime moet leven. De ordemaatregel wordt niet duidelijk in de tijd beperkt, maar zou van toepassing zijn totdat klager op transfer vertrekt.
In de Basiswet wordt aan de directie de mogelijkheid gegeven om een gedetineerde tijdelijk uit te sluiten van zijn deelname aan gemeenschappelijke activiteiten, namelijk in het kader van een tuchtsanctie OF in het kader van een bijzondere veiligheidsmaatregel.
In de beslissing wordt niet verwezen naar de wetsartikelen op dewelke de directie steunt voor het opleggen van de maatregel. Aangezien de maatregel duidelijk tot doel had om de orde, veiligheid en goede werking in de inrichting te beschermen, is de beslissing naar het oordeel van de klachtencommissie een bijzondere veiligheidsmaatregel (BVM) zoals vermeld in art. 112 van de Basiswet.
De maatregel is onwettig omdat de wettelijke waarborgen die gelden voor BVM’s niet werden gerespecteerd. BVM’s mogen niet langer duren dan 7 dagen en mogen maximaal 3 maal verlengd worden. Bij elke verlenging moet bovendien specifiek gemotiveerd worden waarom de gedetineerde nog steeds een bedreiging vormt voor de orde en de veiligheid.
Klager wordt in het ongewisse gelaten over de effectieve duurtijd van de maatregel. Daarnaast werd klager evenmin gehoord voordat de maatregel hem opgelegd werd.
De klacht is kennelijk gegrond.