KC09/23-0146
Non fondée
KC - Gent
Commission des plaintes
Autre décision directeur
CELMUTATIE - GRONDSLAPEN - OVERBEVOLKING - MEERPERSOONSCEL
De klacht gaat over de beslissing van de directie van de gevangenis van Gent om klager naar een cel te muteren waar hij op de grond moest slapen.
De beslissing tot (over)plaatsing van een gedetineerde in een bepaalde cel, ook al zou deze beslissing in bepaalde gevallen formeel uitbesteed worden aan andere diensten binnen de gevangenis (zoals het BAD), is minstens steeds een beslissing namens de directie is of toch een beslissing die (mee) door de directie zou moeten worden genomen. De klacht is dus ontvankelijk.
De klachtencommissie gaat na of er sprake is van een schending van artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), dat onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen verbiedt. Volgens het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is er een sterk vermoeden dat de opsluiting in strijd is met het verbod op onmenselijke behandeling, wanneer een gedetineerde beschikt over minder dan 3 m² per gedetineerde in een meerpersoonscel.
Tijdens de hoorzitting van de klachtencommissie is duidelijk geworden dat de totale oppervlakte van de cel waarin klager werd geplaatst, 9m² bedraagt. Indien men met 2 personen in deze cel verblijft komt dit neer op 4,5m² per persoon. Er is dus geen vermoeden dat het verblijf in de cel in strijd was met het verbod op onmenselijke behandeling. De klachtencommissie kan ook uit de andere omstandigheden die klager beschrijft geen schending van artikel 3 EVRM afleiden. De beslissing om klager tijdelijk naar een andere cel over te plaatsen (waar hij als grondslaper diende te verblijven)werd genomen naar aanleiding van incidenten op een andere vleugel / cel. Klager slaapt ondertussen terug in een bed. De klachtencommissie acht de beslissing in die omstandigheden ook niet onredelijk.
De klacht is ongegrond.
De klacht gaat over de beslissing van de directie van de gevangenis van Gent om klager naar een cel te muteren waar hij op de grond moest slapen.
De beslissing tot (over)plaatsing van een gedetineerde in een bepaalde cel, ook al zou deze beslissing in bepaalde gevallen formeel uitbesteed worden aan andere diensten binnen de gevangenis (zoals het BAD), is minstens steeds een beslissing namens de directie is of toch een beslissing die (mee) door de directie zou moeten worden genomen. De klacht is dus ontvankelijk.
De klachtencommissie gaat na of er sprake is van een schending van artikel 3 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), dat onmenselijke of vernederende behandelingen of bestraffingen verbiedt. Volgens het Europees Hof voor de Rechten van de Mens is er een sterk vermoeden dat de opsluiting in strijd is met het verbod op onmenselijke behandeling, wanneer een gedetineerde beschikt over minder dan 3 m² per gedetineerde in een meerpersoonscel.
Tijdens de hoorzitting van de klachtencommissie is duidelijk geworden dat de totale oppervlakte van de cel waarin klager werd geplaatst, 9m² bedraagt. Indien men met 2 personen in deze cel verblijft komt dit neer op 4,5m² per persoon. Er is dus geen vermoeden dat het verblijf in de cel in strijd was met het verbod op onmenselijke behandeling. De klachtencommissie kan ook uit de andere omstandigheden die klager beschrijft geen schending van artikel 3 EVRM afleiden. De beslissing om klager tijdelijk naar een andere cel over te plaatsen (waar hij als grondslaper diende te verblijven)werd genomen naar aanleiding van incidenten op een andere vleugel / cel. Klager slaapt ondertussen terug in een bed. De klachtencommissie acht de beslissing in die omstandigheden ook niet onredelijk.
De klacht is ongegrond.