KC09/23-0083
Non fondée
Fondée
Irrecevable
KC - Gent
Commission des plaintes
Autre décision directeur
Disciplinaire
Pas de décision de la direction
TUCHT - BEWIJS - ZORGVULDIGHEIDSPLICHT - REKENINGEN - CELMUTATIE - OVERBEVOLKING - GEEN BESLISSING DIRECTEUR - GEZONDHEID
In voorliggende zaak werd klager schuldig bevonden aan de tuchtinbreuk “de opzettelijke beschadiging of vernieling van andermans roerende of onroerende goederen, of de bedreiging daarmee”. De directie heeft bij het beoordelen van de feiten niet de vereiste zorgvuldigheid aan de dag gelegd. Ten eerste legt de directie geen celstaat voor die opgemaakt werd toen klager in de desbetreffende cel werd geplaatst. In het verslag van de tuchtzitting en de tuchtbeslissing zelf wordt evenmin gewag gemaakt van een celstaat. Er wordt dus niet bewezen dat de schade werd toegebracht door klager en/of zijn celgenoot.
Uit het RAD blijkt bovendien duidelijk dat de cel die gecontroleerd werd minstens een 2- persoonscel betrof (“beide heren”) waar klager en nog een andere gedetineerde verbleven, maar ondertussen niet meer. Op geen enkele manier komt in de tuchtbeslissing of uit het tuchtdossier naar voren waarom de directie (uitsluitend) klager verantwoordelijk acht voor de toegebrachte schade. Dat klager de schade betaalde betekent niet dat hij schuld bekende. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting ontkende klager dat hij er iets mee te maken had.
De directie bewijst niet dat klager schuldig is aan de tuchtrechtelijke inbreuk. Om deze redenen is de klacht over de tuchtbeslissing gegrond. De klachtencommissie vernietigt de bestreden tuchtbeslissing.
Uit het document “melding braak of beschadiging” blijkt duidelijk dat klager zich akkoord verklaarde met het afhouden van 13 euro van diens rekening. Het document werd ook door klager ondertekend. Klager gaf tijdens de hoorzitting van de klachtencommissie aan dat hij de schade betaalde in de hoop geen verdere straf te krijgen.
Gelet op het duidelijke akkoord van klager kon de directie de geldsom van de rekening van klager afhouden. De klacht over het afhouden van geld van de rekening van klager is ongegrond.
De klacht over het gegeven dat klager al 6 à 8 maanden op de grond dient te slapen in een cel waarin hij geen ruimte heeft is ontvankelijk en gegrond.
De klachtencommissie kan het standpunt van de directie, dat de klacht niet-ontvankelijk zou zijn, niet bijtreden. De klachtencommissie argumenteert dat de beslissing tot (over)plaatsing van
een gedetineerde in een bepaalde cel, ook al zou deze beslissing in bepaalde gevallen formeel uitbesteed worden aan andere diensten binnen de gevangenis (zoals het BAD), minstens steeds een beslissing namens de directie is of toch een beslissing die (mee) door de directie zou moeten worden genomen.
De situatie waarin klager verbleef was bovendien in strijd met het verbod op onmenselijke behandeling zoals bepaald in artikel 3 van het EVRM:
- Klager beschikte over minder dan 3 m² persoonlijke ruimte.
- Hij verbleef gedurende minstens 6 maanden met in het totaal 3 personen op een cel bedoeld voor 2 personen.
- Hij nam geen deel aan activiteiten en had geen werk.
- Hij vermeldde dat hij rugproblemen heeft en soms samen met geïnterneerden op een cel werd geplaatst.
- Het overbevolkingsprobleem in de Gentse gevangenis is bekend. De burgemeester van de stad bevestigde reeds dat de situatie in de gevangenis penibel is en een immense impact heeft op de goede werking van de gevangenis en het welbevinden en de veiligheid van de gedetineerden en het personeel.
De klacht is gegrond. De klachtencommissie draagt de directie op om klager – voor zover dit nog niet gebeurd is –onmiddellijk een verblijfsruimte toe te wijzen waarin klager (én de eventuele celgeno(o)t(en)) in een bed kan slapen en waarin klager over een persoonlijke ruimte van minstens 3m² (exclusief het sanitair gedeelte) beschikt.
De klacht over het gebrek aan medisch verzorging is niet-ontvankelijk. Klager brengt deze klacht niet in verband met een beslissing die door of namens de directie ten aanzien van hem werd genomen. Klager vermeldt ook niet dat hij de situatie reeds aankaartte bij de directie of dat hij de directie om een beslissing heeft gevraagd.
In voorliggende zaak werd klager schuldig bevonden aan de tuchtinbreuk “de opzettelijke beschadiging of vernieling van andermans roerende of onroerende goederen, of de bedreiging daarmee”. De directie heeft bij het beoordelen van de feiten niet de vereiste zorgvuldigheid aan de dag gelegd. Ten eerste legt de directie geen celstaat voor die opgemaakt werd toen klager in de desbetreffende cel werd geplaatst. In het verslag van de tuchtzitting en de tuchtbeslissing zelf wordt evenmin gewag gemaakt van een celstaat. Er wordt dus niet bewezen dat de schade werd toegebracht door klager en/of zijn celgenoot.
Uit het RAD blijkt bovendien duidelijk dat de cel die gecontroleerd werd minstens een 2- persoonscel betrof (“beide heren”) waar klager en nog een andere gedetineerde verbleven, maar ondertussen niet meer. Op geen enkele manier komt in de tuchtbeslissing of uit het tuchtdossier naar voren waarom de directie (uitsluitend) klager verantwoordelijk acht voor de toegebrachte schade. Dat klager de schade betaalde betekent niet dat hij schuld bekende. Tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting ontkende klager dat hij er iets mee te maken had.
De directie bewijst niet dat klager schuldig is aan de tuchtrechtelijke inbreuk. Om deze redenen is de klacht over de tuchtbeslissing gegrond. De klachtencommissie vernietigt de bestreden tuchtbeslissing.
Uit het document “melding braak of beschadiging” blijkt duidelijk dat klager zich akkoord verklaarde met het afhouden van 13 euro van diens rekening. Het document werd ook door klager ondertekend. Klager gaf tijdens de hoorzitting van de klachtencommissie aan dat hij de schade betaalde in de hoop geen verdere straf te krijgen.
Gelet op het duidelijke akkoord van klager kon de directie de geldsom van de rekening van klager afhouden. De klacht over het afhouden van geld van de rekening van klager is ongegrond.
De klacht over het gegeven dat klager al 6 à 8 maanden op de grond dient te slapen in een cel waarin hij geen ruimte heeft is ontvankelijk en gegrond.
De klachtencommissie kan het standpunt van de directie, dat de klacht niet-ontvankelijk zou zijn, niet bijtreden. De klachtencommissie argumenteert dat de beslissing tot (over)plaatsing van
een gedetineerde in een bepaalde cel, ook al zou deze beslissing in bepaalde gevallen formeel uitbesteed worden aan andere diensten binnen de gevangenis (zoals het BAD), minstens steeds een beslissing namens de directie is of toch een beslissing die (mee) door de directie zou moeten worden genomen.
De situatie waarin klager verbleef was bovendien in strijd met het verbod op onmenselijke behandeling zoals bepaald in artikel 3 van het EVRM:
- Klager beschikte over minder dan 3 m² persoonlijke ruimte.
- Hij verbleef gedurende minstens 6 maanden met in het totaal 3 personen op een cel bedoeld voor 2 personen.
- Hij nam geen deel aan activiteiten en had geen werk.
- Hij vermeldde dat hij rugproblemen heeft en soms samen met geïnterneerden op een cel werd geplaatst.
- Het overbevolkingsprobleem in de Gentse gevangenis is bekend. De burgemeester van de stad bevestigde reeds dat de situatie in de gevangenis penibel is en een immense impact heeft op de goede werking van de gevangenis en het welbevinden en de veiligheid van de gedetineerden en het personeel.
De klacht is gegrond. De klachtencommissie draagt de directie op om klager – voor zover dit nog niet gebeurd is –onmiddellijk een verblijfsruimte toe te wijzen waarin klager (én de eventuele celgeno(o)t(en)) in een bed kan slapen en waarin klager over een persoonlijke ruimte van minstens 3m² (exclusief het sanitair gedeelte) beschikt.
De klacht over het gebrek aan medisch verzorging is niet-ontvankelijk. Klager brengt deze klacht niet in verband met een beslissing die door of namens de directie ten aanzien van hem werd genomen. Klager vermeldt ook niet dat hij de situatie reeds aankaartte bij de directie of dat hij de directie om een beslissing heeft gevraagd.