TUCHT - GEÏNTERNEERDE - MOTIVERING - VERBODEN SUBSTANTIES
Klager kreeg een tuchtsanctie omdat in zijn kast en bed drugs werd aangetroffen. De drugs werden duidelijk tussen de spullen van klager aangetroffen en bovendien stelde klager zelf dat hij al 2 weken op de cel verbleef, onder ATV, waardoor het niet aannemelijk is dat hij niet op de hoogte was van de aanwezigheid van de verboden substantie. De directie kon de feiten als bewezen beschouwen.
De vraag of een tuchtrechtelijke inbreuk ook aan de gedetineerde kan worden toegerekend vraagt bijzondere aandacht indien de pleger van de inbreuk een geïnterneerde is. De klachtencommissie stelt vast dat de directie tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting aan de hand van een aantal vragen is nagegaan of klager zich bewust was van tijd en ruimte (“Welke dag is het vandaag?”; “Wanneer bent u van cel veranderd?”; “Wanneer was de drugsactie?”; “Wanneer moet u voor de KBM verschijnen?”). Daarnaast heeft zij enkele vragen gesteld om de mentale toestand van klager te kaderen (“Hoever zit u met de KBM”?; “Wat was de beslissing van de KBM?”; “Op basis waarvan bent u geïnterneerd?”; “U heeft nog nooit psychoses gehad?”). Tot slot is zij ook nagegaan of klager besefte dat het bezit van drugs verboden was en of hij begrijpt waarom dit een probleem is (“Vindt u dat drugs in de gevangenis een probleem is?”; “Vindt u dat geïnterneerden niet verantwoordelijk kunnen gehouden worden voor hun daden en dus geen tuchtsanctie verdienen?”).
Aan de hand van de vragen en de gegeven antwoorden kon de directie naar het oordeel van de klachtencommissie in voorliggende zaak inderdaad besluiten dat klager coherent was en kon zij de tuchtrechtelijke inbreuk aan hem toerekenen.
De tuchtbeslissing is niet onwettig. De opgelegde tuchtsanctie van 30 dagen ATV is zwaar maar gelet op de ernst van de tuchtinbreuk en het tuchtrechtelijk verleden van klager, niet onredelijk. De klacht is ongegrond.
Klager kreeg een tuchtsanctie omdat in zijn kast en bed drugs werd aangetroffen. De drugs werden duidelijk tussen de spullen van klager aangetroffen en bovendien stelde klager zelf dat hij al 2 weken op de cel verbleef, onder ATV, waardoor het niet aannemelijk is dat hij niet op de hoogte was van de aanwezigheid van de verboden substantie. De directie kon de feiten als bewezen beschouwen.
De vraag of een tuchtrechtelijke inbreuk ook aan de gedetineerde kan worden toegerekend vraagt bijzondere aandacht indien de pleger van de inbreuk een geïnterneerde is. De klachtencommissie stelt vast dat de directie tijdens de tuchtrechtelijke hoorzitting aan de hand van een aantal vragen is nagegaan of klager zich bewust was van tijd en ruimte (“Welke dag is het vandaag?”; “Wanneer bent u van cel veranderd?”; “Wanneer was de drugsactie?”; “Wanneer moet u voor de KBM verschijnen?”). Daarnaast heeft zij enkele vragen gesteld om de mentale toestand van klager te kaderen (“Hoever zit u met de KBM”?; “Wat was de beslissing van de KBM?”; “Op basis waarvan bent u geïnterneerd?”; “U heeft nog nooit psychoses gehad?”). Tot slot is zij ook nagegaan of klager besefte dat het bezit van drugs verboden was en of hij begrijpt waarom dit een probleem is (“Vindt u dat drugs in de gevangenis een probleem is?”; “Vindt u dat geïnterneerden niet verantwoordelijk kunnen gehouden worden voor hun daden en dus geen tuchtsanctie verdienen?”).
Aan de hand van de vragen en de gegeven antwoorden kon de directie naar het oordeel van de klachtencommissie in voorliggende zaak inderdaad besluiten dat klager coherent was en kon zij de tuchtrechtelijke inbreuk aan hem toerekenen.
De tuchtbeslissing is niet onwettig. De opgelegde tuchtsanctie van 30 dagen ATV is zwaar maar gelet op de ernst van de tuchtinbreuk en het tuchtrechtelijk verleden van klager, niet onredelijk. De klacht is ongegrond.