KC06/24-0124
Non fondée
Fondée
Compensation
KC - Dendermonde
Commission des plaintes
Autre décision directeur
Disciplinaire
VOORLOPIGE MAATREGEL - TUCHT - STRAFCEL - ARBEID
Over de voorlopige maatregel:
De klager dient klacht in tegen de voorlopige maatregel van 8 mei 2024 en de tuchtbeslissing van 11 mei 2024. De klager dient ook klacht in tegen de afzetting van werk door zijn afwezigheid door zijn verblijf in de strafcel.
De klachtencommissie stelt vast dat de klager betwist dat er sprake was van een ernstige en opzettelijke aantasting van de interne veiligheid die plaatsing in de beveiligde cel rechtvaardigde. Klager gebruikte naar eigen zeggen geen geweld, terwijl de beambten geweld tegen hem gebruikten. De directie verklaarde dat de klager weigerde zijn cel te openen, waardoor besloten werd hem in een beveiligde cel te plaatsen en dat overmeestering noodzakelijk was wegens zijn verzet.
Het RAD bevestigt dat klager weigerde de deur van zijn cel te openen en zijn cel te betreden, wat leidde tot een verstoring van de orde. Dit passieve verzet vormde echter geen ernstige aantasting van de interne veiligheid, aangezien er geen gevaar was voor personen of goederen. De directie lichtte tijdens de zitting toe dat het interventieteam werd ingeschakeld wegens klagers gebrek aan medewerking. Fysieke dwang werd toegepast om klager naar de beveiligde cel te brengen, maar dit verzet kon de voorlopige maatregel niet rechtvaardigen. Binnen de grenzen van de artikelen 119 en 120 van de basiswet kon dwang gebruikt worden om klager in zijn cel te plaatsen, maar niet om hem in een beveiligde cel te onderbrengen.
Bovendien werd de maatregel niet door de directeur zelf genomen, wat vereist is volgens artikel 145 van de basiswet. Dit onderstreept het gebrek aan nauwkeurigheid in de beslissing. De klacht is daarom gegrond, en de klachtencommissie vernietigt de voorlopige maatregel.
Over de tuchtsanctie:
Klager ontkent fysiek agressief te zijn geweest en betwist de beschuldiging van 'opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen of de bedreiging daarmee'. Volgens het RAD verzette klager zich tijdens het immobiliseren, wat leidde tot verdere fysieke dwang. Klager beweert echter dat hij fysiek werd aangepakt voordat het interventieteam arriveerde en dat de verwonding van een beambte te wijten was aan ongelukkige manipulatie.
De klachtencommissie vindt het standpunt van klager geloofwaardig, omdat hij vóór de komst van het bijstandsteam al naar de grond werd gewerkt en geboeid was. Rechtstreekse dwang moet redelijk en proportioneel zijn en moet vooraf worden aangekondigd (artikel 120 basiswet). In dit geval werd fysieke dwang uitgeoefend voordat het interventieteam arriveerde, en het is mogelijk dat een beambte onbeholpen technieken toepaste, waardoor de verwonding ontstond. Het staat niet vast dat klager opzettelijk de fysieke integriteit heeft aangetast; hij spande hoogstens zijn lichaam aan na onverwachte fysieke dwang.
Klager heeft echter wel 'geen gevolg gegeven aan de aanmaningen en bevelen van het personeel'. Zijn frustratie over de plaatsing bij rokers rechtvaardigt dit niet. De directie kon maximaal 15 dagen ATV opleggen, maar had ook een lichtere of geen sanctie kunnen opleggen, gezien klagers eerdere goed gedrag, excuses en schuldinzicht. De tuchtprocedure moet beperkt blijven tot situaties waarin de orde en veiligheid dit vereisen en geen ander middel beschikbaar is (artikel 122 basiswet). De klacht tegen de tuchtsanctie is gegrond, en de klachtencommissie vernietigt de tuchtsanctie.
Over de afzetting van werk:
Klager voelt zich dubbel bestraft doordat hij na zes maanden werken als keukendiender ook zijn baan verloor. De directie verklaart dat klager zijn werk verloor vanwege zijn onbeschikbaarheid tijdens verblijf in de strafcel. De klachtencommissie constateert dat het ontslag niet als een bijkomende tuchtmaatregel werd opgelegd, maar enkel voortvloeide uit klagers onbeschikbaarheid. Het is redelijk dat de directie voor continuïteit in de keukendienst zorgde door een andere gedetineerde aan te stellen. Klager is inmiddels weer op de werkerslijst geplaatst, dus deze klacht wordt ongegrond verklaard.
Tegemoetkoming:
Uit de vernietiging van de voorlopige maatregel en tuchtsanctie, volgt dat klager 9 dagen ten onrechte in de strafcel heeft doorgebracht.
Aangezien de directie ter zitting aangaf bereid te zijn om een rookvrije cel voor klager te vinden, draagt de klachtencommissie de directie op dit engagement effectief uit te voeren bij wijze van tegemoetkoming.
Over de voorlopige maatregel:
De klager dient klacht in tegen de voorlopige maatregel van 8 mei 2024 en de tuchtbeslissing van 11 mei 2024. De klager dient ook klacht in tegen de afzetting van werk door zijn afwezigheid door zijn verblijf in de strafcel.
De klachtencommissie stelt vast dat de klager betwist dat er sprake was van een ernstige en opzettelijke aantasting van de interne veiligheid die plaatsing in de beveiligde cel rechtvaardigde. Klager gebruikte naar eigen zeggen geen geweld, terwijl de beambten geweld tegen hem gebruikten. De directie verklaarde dat de klager weigerde zijn cel te openen, waardoor besloten werd hem in een beveiligde cel te plaatsen en dat overmeestering noodzakelijk was wegens zijn verzet.
Het RAD bevestigt dat klager weigerde de deur van zijn cel te openen en zijn cel te betreden, wat leidde tot een verstoring van de orde. Dit passieve verzet vormde echter geen ernstige aantasting van de interne veiligheid, aangezien er geen gevaar was voor personen of goederen. De directie lichtte tijdens de zitting toe dat het interventieteam werd ingeschakeld wegens klagers gebrek aan medewerking. Fysieke dwang werd toegepast om klager naar de beveiligde cel te brengen, maar dit verzet kon de voorlopige maatregel niet rechtvaardigen. Binnen de grenzen van de artikelen 119 en 120 van de basiswet kon dwang gebruikt worden om klager in zijn cel te plaatsen, maar niet om hem in een beveiligde cel te onderbrengen.
Bovendien werd de maatregel niet door de directeur zelf genomen, wat vereist is volgens artikel 145 van de basiswet. Dit onderstreept het gebrek aan nauwkeurigheid in de beslissing. De klacht is daarom gegrond, en de klachtencommissie vernietigt de voorlopige maatregel.
Over de tuchtsanctie:
Klager ontkent fysiek agressief te zijn geweest en betwist de beschuldiging van 'opzettelijke aantasting van de fysieke integriteit van personen of de bedreiging daarmee'. Volgens het RAD verzette klager zich tijdens het immobiliseren, wat leidde tot verdere fysieke dwang. Klager beweert echter dat hij fysiek werd aangepakt voordat het interventieteam arriveerde en dat de verwonding van een beambte te wijten was aan ongelukkige manipulatie.
De klachtencommissie vindt het standpunt van klager geloofwaardig, omdat hij vóór de komst van het bijstandsteam al naar de grond werd gewerkt en geboeid was. Rechtstreekse dwang moet redelijk en proportioneel zijn en moet vooraf worden aangekondigd (artikel 120 basiswet). In dit geval werd fysieke dwang uitgeoefend voordat het interventieteam arriveerde, en het is mogelijk dat een beambte onbeholpen technieken toepaste, waardoor de verwonding ontstond. Het staat niet vast dat klager opzettelijk de fysieke integriteit heeft aangetast; hij spande hoogstens zijn lichaam aan na onverwachte fysieke dwang.
Klager heeft echter wel 'geen gevolg gegeven aan de aanmaningen en bevelen van het personeel'. Zijn frustratie over de plaatsing bij rokers rechtvaardigt dit niet. De directie kon maximaal 15 dagen ATV opleggen, maar had ook een lichtere of geen sanctie kunnen opleggen, gezien klagers eerdere goed gedrag, excuses en schuldinzicht. De tuchtprocedure moet beperkt blijven tot situaties waarin de orde en veiligheid dit vereisen en geen ander middel beschikbaar is (artikel 122 basiswet). De klacht tegen de tuchtsanctie is gegrond, en de klachtencommissie vernietigt de tuchtsanctie.
Over de afzetting van werk:
Klager voelt zich dubbel bestraft doordat hij na zes maanden werken als keukendiender ook zijn baan verloor. De directie verklaart dat klager zijn werk verloor vanwege zijn onbeschikbaarheid tijdens verblijf in de strafcel. De klachtencommissie constateert dat het ontslag niet als een bijkomende tuchtmaatregel werd opgelegd, maar enkel voortvloeide uit klagers onbeschikbaarheid. Het is redelijk dat de directie voor continuïteit in de keukendienst zorgde door een andere gedetineerde aan te stellen. Klager is inmiddels weer op de werkerslijst geplaatst, dus deze klacht wordt ongegrond verklaard.
Tegemoetkoming:
Uit de vernietiging van de voorlopige maatregel en tuchtsanctie, volgt dat klager 9 dagen ten onrechte in de strafcel heeft doorgebracht.
Aangezien de directie ter zitting aangaf bereid te zijn om een rookvrije cel voor klager te vinden, draagt de klachtencommissie de directie op dit engagement effectief uit te voeren bij wijze van tegemoetkoming.