KC05/25-0368
Non fondée
Irrecevable
KC - Brugge
Commission des plaintes
Autre décision directeur
Pas de décision de la direction
ARBEID - VERTROUWENSFUNCTIE - REGIMEMUTATIE - CEL
1. De klacht over de weigering tot tewerkstelling van klager in een vertrouwensfunctie is ongegrond.
De directie heeft haar beslissing gebaseerd op negatieve adviezen van de PSD en de ploegchef. Zij heeft daarbij onder meer rekening gehouden met de recente heropsluiting van klager, zijn eerdere ontvluchting, zijn eigen verklaringen dat hij door meerdere medegedetineerden wordt bedreigd wegens openstaande schulden en de omstandigheid dat hij zich volgens de directie eerst gedurende enige tijd binnen de inrichting diende te bewijzen alvorens voor een vertrouwensfunctie in aanmerking te komen. De klachtencommissie is van oordeel dat deze motivering niet onredelijk is. Dat klager tijdens een eerdere detentie wel een vertrouwensfunctie uitoefende, verplicht de directeur niet om hem ook tijdens een latere detentie opnieuw voor een dergelijke functie in aanmerking te brengen.
2. De klacht over de weigering tot verblijf in de DVA is niet-ontvankelijk.
Uit het dossier blijkt dat klager op het ogenblik van het indienen van zijn klacht weliswaar had verzocht om een verblijf op de DVA, maar dat hierover nog geen beslissing was genomen. De directie heeft pas na het indienen van de klacht beslist dat klager na drie maanden, mits hij tuchtvrij bleef, een nieuwe aanvraag mocht indienen. Nu op het ogenblik van de klacht nog geen definitieve beslissing voorlag waartegen een klacht kon worden gericht, is de klachtencommissie niet bevoegd om zich hierover uit te spreken.
3. De klacht over de plaatsing in een ‘naaktcel’ is ontvankelijk, maar ongegrond.
Hoewel partijen spreken over ‘naaktcel’, blijkt uit het dossier niet dat het gaat om een veiligheidscel of strafcel in de zin van de Basiswet, maar een gewone verblijfsruimte in vandalismebestendige vorm. De beslissing tot toewijzing van een verblijfsruimte is steeds te beschouwen als een beslissing die minstens namens de gevangenisdirecteur wordt genomen. De klacht is ontvankelijk.
De cel beschikte over de voorzieningen die krachtens het huishoudelijk reglement op een verblijfsruimte aanwezig moeten zijn, zij het in een aangepaste uitvoering. Enkel een telefoontoestel ontbrak op de cel zelf. Klager kon wel telefoneren op de gang. Voorts blijkt uit het dossier dat de overplaatsing werd ingegeven door de spanningen tussen klager en zijn celgenoot en dat de directie wegens de overbevolking niet onmiddellijk over een andere gewone cel beschikte. De klachtencommissie acht deze beslissing niet onredelijk.
1. De klacht over de weigering tot tewerkstelling van klager in een vertrouwensfunctie is ongegrond.
De directie heeft haar beslissing gebaseerd op negatieve adviezen van de PSD en de ploegchef. Zij heeft daarbij onder meer rekening gehouden met de recente heropsluiting van klager, zijn eerdere ontvluchting, zijn eigen verklaringen dat hij door meerdere medegedetineerden wordt bedreigd wegens openstaande schulden en de omstandigheid dat hij zich volgens de directie eerst gedurende enige tijd binnen de inrichting diende te bewijzen alvorens voor een vertrouwensfunctie in aanmerking te komen. De klachtencommissie is van oordeel dat deze motivering niet onredelijk is. Dat klager tijdens een eerdere detentie wel een vertrouwensfunctie uitoefende, verplicht de directeur niet om hem ook tijdens een latere detentie opnieuw voor een dergelijke functie in aanmerking te brengen.
2. De klacht over de weigering tot verblijf in de DVA is niet-ontvankelijk.
Uit het dossier blijkt dat klager op het ogenblik van het indienen van zijn klacht weliswaar had verzocht om een verblijf op de DVA, maar dat hierover nog geen beslissing was genomen. De directie heeft pas na het indienen van de klacht beslist dat klager na drie maanden, mits hij tuchtvrij bleef, een nieuwe aanvraag mocht indienen. Nu op het ogenblik van de klacht nog geen definitieve beslissing voorlag waartegen een klacht kon worden gericht, is de klachtencommissie niet bevoegd om zich hierover uit te spreken.
3. De klacht over de plaatsing in een ‘naaktcel’ is ontvankelijk, maar ongegrond.
Hoewel partijen spreken over ‘naaktcel’, blijkt uit het dossier niet dat het gaat om een veiligheidscel of strafcel in de zin van de Basiswet, maar een gewone verblijfsruimte in vandalismebestendige vorm. De beslissing tot toewijzing van een verblijfsruimte is steeds te beschouwen als een beslissing die minstens namens de gevangenisdirecteur wordt genomen. De klacht is ontvankelijk.
De cel beschikte over de voorzieningen die krachtens het huishoudelijk reglement op een verblijfsruimte aanwezig moeten zijn, zij het in een aangepaste uitvoering. Enkel een telefoontoestel ontbrak op de cel zelf. Klager kon wel telefoneren op de gang. Voorts blijkt uit het dossier dat de overplaatsing werd ingegeven door de spanningen tussen klager en zijn celgenoot en dat de directie wegens de overbevolking niet onmiddellijk over een andere gewone cel beschikte. De klachtencommissie acht deze beslissing niet onredelijk.