KC05/22-0161
Non fondée
KC - Brugge
Commission des plaintes
Autre décision directeur
BRIEFWISSELING
De klacht gaat over het gegeven dat klager opnieuw moet betalen voor het verzenden van binnenhuispost naar aanleiding van een beslissing van het inrichtingshoofd van de gevangenis van Brugge.
Klager stelt dat hij op dezelfde dag van zijn klacht voor de klachtencommissie ook een uitzondering op de algemene regel vroeg aan de directie, waarop hem werd meegedeeld dat hij deze niet toegekend kreeg. Het inrichtingshoofd stelt dat de vraag tot het verkrijgen van een uitzondering niet tot bij haar is gekomen. De klachtencommissie kan niet nagaan of klager inderdaad een uitzondering aan de directie vroeg maar deze niet verkreeg.
De klachtencommissie stelt wel vast dat de klacht van klager duidelijk gaat over een directiebeslissing die rechtstreeks betrekking heeft op zijn individuele situatie. Waar klager voorheen kosteloos gebruik kon maken van de binnenhuispost, kan hij dit nu namelijk niet meer.
De bestreden beslissing van de directie heeft bovendien geen impact op elke gedetineerde, maar enkel op gedetineerden die reeds gebruik maakten of wensten te maken van de binnenhuispost.
Klager maakt in elk geval aannemelijk dat deze beslissing een grote impact heeft op zijn individuele situatie, gezien hij frequent gebruik maakte van de binnenhuispost voor het voeren van communicatie met de leden van een praatgroep waar hij deel van uitmaakt.
De klachtencommissie is daarom van oordeel dat de klacht wel degelijk ontvankelijk is.
De bestreden beslissing betreft in feite een intrekking van een eerder toegekende gunst. Waar de directie vrij is in het toekennen van een gunst, staat het haar evenzeer vrij om een toegekende gunst weer in te trekken. De beslissing is dus niet onwettig.
Bovendien acht de klachtencommissie de redenen die aan de grondslag van de beslissing liggen ook te begrijpen. Zo stelt de klachtencommissie vast dat het onbeperkt schrijven via binnenhuispost werd geëvalueerd en dat uit deze evaluatie bleek dat dit negatieve gevolgen met zich meebracht. De beslissing werd dus niet zomaar willekeurig of lichtzinnig door de directie genomen.
De klachtencommissie acht het dan ook niet onredelijk dat aan klager geen uitzondering wordt toegekend. De klacht is ongegrond.
De klacht gaat over het gegeven dat klager opnieuw moet betalen voor het verzenden van binnenhuispost naar aanleiding van een beslissing van het inrichtingshoofd van de gevangenis van Brugge.
Klager stelt dat hij op dezelfde dag van zijn klacht voor de klachtencommissie ook een uitzondering op de algemene regel vroeg aan de directie, waarop hem werd meegedeeld dat hij deze niet toegekend kreeg. Het inrichtingshoofd stelt dat de vraag tot het verkrijgen van een uitzondering niet tot bij haar is gekomen. De klachtencommissie kan niet nagaan of klager inderdaad een uitzondering aan de directie vroeg maar deze niet verkreeg.
De klachtencommissie stelt wel vast dat de klacht van klager duidelijk gaat over een directiebeslissing die rechtstreeks betrekking heeft op zijn individuele situatie. Waar klager voorheen kosteloos gebruik kon maken van de binnenhuispost, kan hij dit nu namelijk niet meer.
De bestreden beslissing van de directie heeft bovendien geen impact op elke gedetineerde, maar enkel op gedetineerden die reeds gebruik maakten of wensten te maken van de binnenhuispost.
Klager maakt in elk geval aannemelijk dat deze beslissing een grote impact heeft op zijn individuele situatie, gezien hij frequent gebruik maakte van de binnenhuispost voor het voeren van communicatie met de leden van een praatgroep waar hij deel van uitmaakt.
De klachtencommissie is daarom van oordeel dat de klacht wel degelijk ontvankelijk is.
De bestreden beslissing betreft in feite een intrekking van een eerder toegekende gunst. Waar de directie vrij is in het toekennen van een gunst, staat het haar evenzeer vrij om een toegekende gunst weer in te trekken. De beslissing is dus niet onwettig.
Bovendien acht de klachtencommissie de redenen die aan de grondslag van de beslissing liggen ook te begrijpen. Zo stelt de klachtencommissie vast dat het onbeperkt schrijven via binnenhuispost werd geëvalueerd en dat uit deze evaluatie bleek dat dit negatieve gevolgen met zich meebracht. De beslissing werd dus niet zomaar willekeurig of lichtzinnig door de directie genomen.
De klachtencommissie acht het dan ook niet onredelijk dat aan klager geen uitzondering wordt toegekend. De klacht is ongegrond.