TUCHT - BEZOEK - BIJZONDERE TUCHTSANCTIE
Klager dient klacht in tegen de tuchtbeslissing waarbij hij tuchtrechtelijk gesanctioneerd werd wegens “het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen”.
In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD duidelijk werd opgesteld. De klachtencommissie hecht geen geloofwaardigheid aan de stelling van klager dat hij vergeten zou zijn om de schoenen te wisselen. Vooreerst is het opmerkelijk dat de nieuwe schoenen door de vrouw van klager werden aangedaan en in gebruik werden genomen, om vervolgens – indien ze niet zouden passen – als nieuw terug te sturen naar de afzender. De schoenen hebben dan immers gebruikssporen en kunnen dan niet meer teruggestuurd worden. Als klager de schoenen enkel zou hebben moeten passen, om ze vervolgens weer aan het bezoek terug te geven om ze via de reguliere weg te laten binnenbrengen, zou de vrouw van klager geen redenen hebben gehad om de oude schoenen zelf aan te doen bij het bezoek. De klachtencommissie gelooft niet dat zowel de vrouw van klager als klager zelf – ondanks het aangehaalde argument van het chaotische verloop van het bezoek – vergeten zouden zijn om de schoenen te wisselen. De klachtencommissie is van oordeel dat het feit dat de beambte klager nog voor het verlaten van het bezoeklokaal erop gewezen heeft dat hij andere schoenen aanhad en klager deze heeft uitgedaan, geen afbreuk doen aan de bewezenverklaring van het tuchtrechtelijk misdrijf.
De klachtencommissie is van oordeel dat de bijzondere tuchtsanctie sanctie wettig was, en ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het uitgebreid tuchtrechtelijk verleden van klager.
Klager dient klacht in tegen de tuchtbeslissing waarbij hij tuchtrechtelijk gesanctioneerd werd wegens “het niet-naleven van de door het huishoudelijk reglement voorgeschreven bepalingen”.
In eerste instantie meent de klachtencommissie dat het RAD duidelijk werd opgesteld. De klachtencommissie hecht geen geloofwaardigheid aan de stelling van klager dat hij vergeten zou zijn om de schoenen te wisselen. Vooreerst is het opmerkelijk dat de nieuwe schoenen door de vrouw van klager werden aangedaan en in gebruik werden genomen, om vervolgens – indien ze niet zouden passen – als nieuw terug te sturen naar de afzender. De schoenen hebben dan immers gebruikssporen en kunnen dan niet meer teruggestuurd worden. Als klager de schoenen enkel zou hebben moeten passen, om ze vervolgens weer aan het bezoek terug te geven om ze via de reguliere weg te laten binnenbrengen, zou de vrouw van klager geen redenen hebben gehad om de oude schoenen zelf aan te doen bij het bezoek. De klachtencommissie gelooft niet dat zowel de vrouw van klager als klager zelf – ondanks het aangehaalde argument van het chaotische verloop van het bezoek – vergeten zouden zijn om de schoenen te wisselen. De klachtencommissie is van oordeel dat het feit dat de beambte klager nog voor het verlaten van het bezoeklokaal erop gewezen heeft dat hij andere schoenen aanhad en klager deze heeft uitgedaan, geen afbreuk doen aan de bewezenverklaring van het tuchtrechtelijk misdrijf.
De klachtencommissie is van oordeel dat de bijzondere tuchtsanctie sanctie wettig was, en ook niet onredelijk of onbillijk was gelet op het uitgebreid tuchtrechtelijk verleden van klager.