BC/25-0358
Fondée
Beroepscommissie
Commission d'Appel
Appel partiel sur une décision de Commission des plaintes
TEGEMOETKOMING
Klager heeft beroep ingediend tegen de beslissing van de klachtencommissie om hem geen tegemoetkoming toe te kennen voor een gegrond verklaarde klacht. De klachtencommissie kende klager geen tegemoetkoming toe omdat hij niet had gereageerd op het Teliobericht van de klachtencommissie waarin werd gevraagd of hij een tegemoetkoming wenste. De beroepscommissie merkt echter op dat klager in zijn initiële klacht, die door zijn advocaat was opgesteld, reeds had aangegeven welke tegemoetkoming hij wenste indien zijn klacht gegrond zou worden verklaard. De beroepscommissie ziet niet in waarom klager nog via Telio moest worden bevraagd welke tegemoetkoming hij wenste, aangezien hij dit reeds had aangegeven in zijn initiële klacht. Zij begrijpt evenmin waarom de klachtencommissie vervolgens geen tegemoetkoming heeft toegekend, ‘gelet op het uitblijven van een reactie van klager’. Uit klagers beroepschrift blijkt voldoende duidelijk dat hij wel degelijk en nog steeds een tegemoetkoming wenst. De directie had in de procedure voor de klachtencommissie geen verweer en stukken overgemaakt. Hetzelfde geldt in het kader van deze beroepsprocedure. Het standpunt van de directie over de tegemoetkoming is dus niet gekend, maar zij had verschillende gelegenheden om hierover haar opmerkingen te doen gelden. Klager vroeg ‘één extra wandeling per dag dat hij onterecht niet naar de wandeling mocht’. De beroepscommissie brengt in herinnering dat een tegemoetkoming symbolisch van aard is. Zij kent aan klager een tegemoetkoming toe van twee extra individuele wandelingen, die moeten worden ingepland en uitgevoerd binnen een maand na de betekening van deze beslissing aan de directie. Het beroep is ontvankelijk en gegrond.
Klager heeft beroep ingediend tegen de beslissing van de klachtencommissie om hem geen tegemoetkoming toe te kennen voor een gegrond verklaarde klacht. De klachtencommissie kende klager geen tegemoetkoming toe omdat hij niet had gereageerd op het Teliobericht van de klachtencommissie waarin werd gevraagd of hij een tegemoetkoming wenste. De beroepscommissie merkt echter op dat klager in zijn initiële klacht, die door zijn advocaat was opgesteld, reeds had aangegeven welke tegemoetkoming hij wenste indien zijn klacht gegrond zou worden verklaard. De beroepscommissie ziet niet in waarom klager nog via Telio moest worden bevraagd welke tegemoetkoming hij wenste, aangezien hij dit reeds had aangegeven in zijn initiële klacht. Zij begrijpt evenmin waarom de klachtencommissie vervolgens geen tegemoetkoming heeft toegekend, ‘gelet op het uitblijven van een reactie van klager’. Uit klagers beroepschrift blijkt voldoende duidelijk dat hij wel degelijk en nog steeds een tegemoetkoming wenst. De directie had in de procedure voor de klachtencommissie geen verweer en stukken overgemaakt. Hetzelfde geldt in het kader van deze beroepsprocedure. Het standpunt van de directie over de tegemoetkoming is dus niet gekend, maar zij had verschillende gelegenheden om hierover haar opmerkingen te doen gelden. Klager vroeg ‘één extra wandeling per dag dat hij onterecht niet naar de wandeling mocht’. De beroepscommissie brengt in herinnering dat een tegemoetkoming symbolisch van aard is. Zij kent aan klager een tegemoetkoming toe van twee extra individuele wandelingen, die moeten worden ingepland en uitgevoerd binnen een maand na de betekening van deze beslissing aan de directie. Het beroep is ontvankelijk en gegrond.