BC/25-0335
Non fondée
Beroepscommissie
Commission d'Appel
Pas de décision du directeur
VERZUIM
Klager heeft beroep ingediend tegen de beslissing van de klachtencommissie waarbij zijn klacht tegen het niet beantwoorden van een rapportbriefje niet-ontvankelijk werd verklaard. In dit rapportbriefje vroeg klager aan de directie om een medegedetineerde, die nachtlawaai veroorzaakte, tuchtrechtelijk te sanctioneren.
De beroepscommissie heeft reeds eerder, zo ook in verschillende dossiers van klager, bevestigd dat het verzuim om te antwoorden op of het verzuim om gevolg te geven aan bepaalde rapportbriefjes binnen een redelijke termijn een beklagwaardig verzuim kan zijn. Dit betekent echter niet dat het niet antwoorden op om het even welk rapportbriefje ipso facto een verzuim van de directie tot het nemen van een beslissing zou zijn. In zijn huidige klacht verzocht klager aan de directie om de betrokken medegedetineerde tuchtrechtelijk te sanctioneren. Dit heeft, zoals de klachtencommissie terecht opmerkte, niets van doen met klagers individuele detentiesituatie.
In zijn beroepschrift stelt klager dat de directie door het sanctioneren van de medegedetineerde zijn nachtrust kan garanderen en dit dus wel een individuele beslissing voor hem is. De directie hoefde zich op dit vlak echter niet te verantwoorden ten aanzien van klager. Zij diende niet te verduidelijken of en waarom zij de betrokken medegedetineerde al dan niet tuchtrechtelijk zou hebben gesanctioneerd. Het beroep is ontvankelijk, maar niet gegrond.
Klager heeft beroep ingediend tegen de beslissing van de klachtencommissie waarbij zijn klacht tegen het niet beantwoorden van een rapportbriefje niet-ontvankelijk werd verklaard. In dit rapportbriefje vroeg klager aan de directie om een medegedetineerde, die nachtlawaai veroorzaakte, tuchtrechtelijk te sanctioneren.
De beroepscommissie heeft reeds eerder, zo ook in verschillende dossiers van klager, bevestigd dat het verzuim om te antwoorden op of het verzuim om gevolg te geven aan bepaalde rapportbriefjes binnen een redelijke termijn een beklagwaardig verzuim kan zijn. Dit betekent echter niet dat het niet antwoorden op om het even welk rapportbriefje ipso facto een verzuim van de directie tot het nemen van een beslissing zou zijn. In zijn huidige klacht verzocht klager aan de directie om de betrokken medegedetineerde tuchtrechtelijk te sanctioneren. Dit heeft, zoals de klachtencommissie terecht opmerkte, niets van doen met klagers individuele detentiesituatie.
In zijn beroepschrift stelt klager dat de directie door het sanctioneren van de medegedetineerde zijn nachtrust kan garanderen en dit dus wel een individuele beslissing voor hem is. De directie hoefde zich op dit vlak echter niet te verantwoorden ten aanzien van klager. Zij diende niet te verduidelijken of en waarom zij de betrokken medegedetineerde al dan niet tuchtrechtelijk zou hebben gesanctioneerd. Het beroep is ontvankelijk, maar niet gegrond.