BC/24-0407
Non fondée
Beroepscommissie
Commission d'Appel
Autre décision directeur
Pas de décision du directeur
GEEN BESLISSING DIRECTEUR - ANDERE BESLISSING DIRECTEUR - RAPPORTBRIEFJE
De klacht over het gebrek aan antwoord aan de klager op zijn vraag dat de directie bepaalde camerabeelden bekijkt om te zien hoe een penitentiair beambte zich onheus gedraagt, is niet-ontvankelijk. Zijn vraag is in geen geval een vraag waarop een beslissing van de directeur moest volgen. De afwezigheid van een antwoord op het rapportbriefje houdt dan ook geen verzuim tot het nemen van een beslissing in.
De tweede klacht gaat over het gebrek aan antwoord op de vraag van de klager aan de directie of hij zelf kopieën kan nemen van bepaalde documenten in verband met een burgerlijke rechtszaak zodat het personeel van de gevangenis die documenten niet kan inkijken. De klager zet uiteen dat de dag waarop hij die vraag aan de directie wou overmaken, hij het rapportbriefje al onbeantwoord op zijn bed terugvond. Als de directie zijn rapportbriefje niet ontving, dan is dit te wijten aan de handelwijze van de penitentiair beambte en gaat het even goed over een beslissing namens de directie. In elk geval was de directie door zijn klacht op de hoogte van zijn vraag en er is nog steeds geen antwoord op zijn vraag.
Het behoort niet dat het penitentiair personeel een rapportbriefje dat een gedetineerde aan de directie wil overmaken, niet aan de directie overmaakt. Het behoort evenmin dat het rapportbriefje onbeantwoord wordt teruggeven zodat de gedetineerde niet weet of het briefje de directie wel bereikte, dan wel of – wat evenmin zou behoren – de directie geen antwoord op de vraag heeft willen geven. In de vermelde omstandigheden houdt het onbeantwoord teruggeven van een rapportbriefje een negatieve beslissing namens de directeur in. De directie heeft die impliciete beslissing overigens bevestigd. De directie ziet immers geen reden om terug te komen op de negatieve beslissing van de beambte.
Hoewel de beroepscommissie begrip heeft voor de bezorgdheid van de klager over de eerbiediging van zijn privéleven, is het noch strijdig met de wet, noch onredelijk of onbillijk dat de gedetineerde voor het nemen van kopieën afhankelijk is van de diensten van de gevangenis en dat de gevangenis beslist over de wijze waarop voor de gedetineerde kopieën kunnen worden genomen.
Deze klacht is dan ook niet gegrond.
De klacht over het gebrek aan antwoord aan de klager op zijn vraag dat de directie bepaalde camerabeelden bekijkt om te zien hoe een penitentiair beambte zich onheus gedraagt, is niet-ontvankelijk. Zijn vraag is in geen geval een vraag waarop een beslissing van de directeur moest volgen. De afwezigheid van een antwoord op het rapportbriefje houdt dan ook geen verzuim tot het nemen van een beslissing in.
De tweede klacht gaat over het gebrek aan antwoord op de vraag van de klager aan de directie of hij zelf kopieën kan nemen van bepaalde documenten in verband met een burgerlijke rechtszaak zodat het personeel van de gevangenis die documenten niet kan inkijken. De klager zet uiteen dat de dag waarop hij die vraag aan de directie wou overmaken, hij het rapportbriefje al onbeantwoord op zijn bed terugvond. Als de directie zijn rapportbriefje niet ontving, dan is dit te wijten aan de handelwijze van de penitentiair beambte en gaat het even goed over een beslissing namens de directie. In elk geval was de directie door zijn klacht op de hoogte van zijn vraag en er is nog steeds geen antwoord op zijn vraag.
Het behoort niet dat het penitentiair personeel een rapportbriefje dat een gedetineerde aan de directie wil overmaken, niet aan de directie overmaakt. Het behoort evenmin dat het rapportbriefje onbeantwoord wordt teruggeven zodat de gedetineerde niet weet of het briefje de directie wel bereikte, dan wel of – wat evenmin zou behoren – de directie geen antwoord op de vraag heeft willen geven. In de vermelde omstandigheden houdt het onbeantwoord teruggeven van een rapportbriefje een negatieve beslissing namens de directeur in. De directie heeft die impliciete beslissing overigens bevestigd. De directie ziet immers geen reden om terug te komen op de negatieve beslissing van de beambte.
Hoewel de beroepscommissie begrip heeft voor de bezorgdheid van de klager over de eerbiediging van zijn privéleven, is het noch strijdig met de wet, noch onredelijk of onbillijk dat de gedetineerde voor het nemen van kopieën afhankelijk is van de diensten van de gevangenis en dat de gevangenis beslist over de wijze waarop voor de gedetineerde kopieën kunnen worden genomen.
Deze klacht is dan ook niet gegrond.