OVERPLAATSING - PROPORTIONALITEIT
Het beroepsschrift tegen een beslissing tot plaatsing in de PI Itter.
Bij een beslissing tot (over)plaatsing moet men rekening moet houden met de bestemming van de gevangenis (namelijk specifiek voor verdachten of
veroordeelden of specifiek voor vrouwelijke gedetineerden,…) en, in het geval van een veroordeelde, het individueel detentieplan. Nu de gevangenis van Antwerpen een arresthuis is, heeft de directeur-Generaal in zijn beslissing ter bevestiging van de plaatsing in Itter rekening gehouden met de bestemming van de gevangenis.
De penitentiaire administratie beschikt over een zekere appreciatiemarge in het nemen van de beslissing tot overplaatsen. Ondanks haar appreciatiemarge, moet de penitentiaire administratie wel handelen als een redelijke overheidsinstantie en moet ze voldoen aan de wettelijke normen.
Bij een beslissing tot overplaatsing moet men rekening houden met artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, waarin het recht op eerbiediging van privé, familie- en gezinsleven wordt bepaald. Dit artikel geeft echter geen recht aan de gedetineerde om de plaats van detentie te kiezen. Het gescheiden en verwijderd zijn van familieleden is een onvermijdelijk gevolg van de detentie. Wel is het essentieel dat de penitentiaire administratie de gedetineerde helpt om zijn familieleven in stand te houden. Een plaatsing naar de PI Itter lijkt de familieband in dit dossier niet buitensporig te beïnvloeden. Er heeft immers
slechts één videobezoek plaatsgevonden sinds het verblijf in de gevangenis. Videobezoeken zijn mogelijk in alle inrichtingen. Bovendien is de PI Itter centraal gelegen, zodat de afstand tot bijvoorbeeld Antwerpen ook een eventueel fysiek bezoek niet onmogelijk zou maken. Tot slot spelen er ook nog andere elementen mee in de beoordeling van waar een gedetineerde best geplaatst wordt. Men moet hierbij immers ook rekening houden met de penitentiaire realiteit, waaronder de overbevolking, die voornamelijk problematisch is in de gevangenissen in Vlaanderen. Een gedetineerde heeft er belang bij om niet te verblijven in een overbevolkt arresthuis zoals Antwerpen.
Het beroep is ongegrond.
Het beroepsschrift tegen een beslissing tot plaatsing in de PI Itter.
Bij een beslissing tot (over)plaatsing moet men rekening moet houden met de bestemming van de gevangenis (namelijk specifiek voor verdachten of
veroordeelden of specifiek voor vrouwelijke gedetineerden,…) en, in het geval van een veroordeelde, het individueel detentieplan. Nu de gevangenis van Antwerpen een arresthuis is, heeft de directeur-Generaal in zijn beslissing ter bevestiging van de plaatsing in Itter rekening gehouden met de bestemming van de gevangenis.
De penitentiaire administratie beschikt over een zekere appreciatiemarge in het nemen van de beslissing tot overplaatsen. Ondanks haar appreciatiemarge, moet de penitentiaire administratie wel handelen als een redelijke overheidsinstantie en moet ze voldoen aan de wettelijke normen.
Bij een beslissing tot overplaatsing moet men rekening houden met artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, waarin het recht op eerbiediging van privé, familie- en gezinsleven wordt bepaald. Dit artikel geeft echter geen recht aan de gedetineerde om de plaats van detentie te kiezen. Het gescheiden en verwijderd zijn van familieleden is een onvermijdelijk gevolg van de detentie. Wel is het essentieel dat de penitentiaire administratie de gedetineerde helpt om zijn familieleven in stand te houden. Een plaatsing naar de PI Itter lijkt de familieband in dit dossier niet buitensporig te beïnvloeden. Er heeft immers
slechts één videobezoek plaatsgevonden sinds het verblijf in de gevangenis. Videobezoeken zijn mogelijk in alle inrichtingen. Bovendien is de PI Itter centraal gelegen, zodat de afstand tot bijvoorbeeld Antwerpen ook een eventueel fysiek bezoek niet onmogelijk zou maken. Tot slot spelen er ook nog andere elementen mee in de beoordeling van waar een gedetineerde best geplaatst wordt. Men moet hierbij immers ook rekening houden met de penitentiaire realiteit, waaronder de overbevolking, die voornamelijk problematisch is in de gevangenissen in Vlaanderen. Een gedetineerde heeft er belang bij om niet te verblijven in een overbevolkt arresthuis zoals Antwerpen.
Het beroep is ongegrond.